Η Συμμορία του Μαρκαδόρου - Απλήρωτοι Λογαριασμοί vol2

-       

  Θέλετε να παντρευτείτε;, ρώτησε ο Κοντός χωρίς να χρωματίζει τη φωνή του, όμως ήλπιζε να μπορούσε να καθοδηγήσει το μυαλό όλων των γυναικών του πλανήτη στο «όχι».

Η Τσίχλα χάιδεψε λίγο τη φράντζα της κοιτάζοντας στο κενό… Ξεκίνησε με «Κοίτα να δεις…», η σκέψη της δεν είχε ολοκληρωθεί, δεν ήταν σίγουρη για την απάντησή της παρότι είχε ήδη αρχίσει να την ξεστομίζει… Βεβαίως η Τσίχλα δεν θα μπορούσε παρά να δώσει δύσπιστες, περίεργες, δύσκολες, αμφιλεγόμενες, διπλής ανάγνωσης και τριπλής σκέψης απαντήσεις: Ίσως…δεν ξέρω…δεν είμαι σίγουρη, μπορεί ναι κάποια στιγμή αλλά όχι τώρα… Δε νομίζω…Μπα…Μάλλον όχι…». Η Αρχιμαφιόζα συμφώνησε στο «σίγουρα όχι ακόμα», αλλά και «μήπως δεν μας έρθει και ποτέ η επιθυμία τελικά». Φυσικά όσο πιο κοντά στο γάμο είναι κανείς, τόσο πιο φρικτή μπορεί να γίνει η ιδέα του, κι έτσι ο πιο φανατισμένος κατά του γάμου παρέμενε ο Κοντός, μιας που ήταν ο μόνος που γυρίζοντας πίσω στο σπίτι θα είχε κάποιον να τον περιμένει. Ο Κοντός συζούσε με έναν Μάγειρα, σοβαρό παιδί και μετρημένο, διατεθειμένο να ταξιδέψει στην άλλη άκρη της γης για να τον παντρευτεί. Όμως όχι, ο γάμος δεν τον ενδιέφερε τον Κοντό.

-          Δεν σας λείπουν οι περιπέτειες; Οι αποστολές μας στην Τουλούζ; Δεν νιώθετε καλύτερα όταν ζείτε επικίνδυνα; Δεν χαίρεστε όταν είστε ζαβολιάρες, ύπουλες και κακές;! Ο Κοντός ξεκίνησε τις ερωτήσεις ανέκφραστος και άχρωμος όπως προείπαμε, αλλά στο τέλος παρασύρθηκε σε μια λογοδιάρροια και σαν τον παλιό καλό καιρό βρέθηκε πάνω στο σκαμπό με τεντωμένο το χέρι στο ταβάνι και το δείκτη να πετάγεται να σου βγάλει το μάτι άπαξ και δεν συμφωνούσες με το τσιτάτο του. Ύστερα όμως απογοητευμένος κατέβηκε και ξανάκατσε σα σωστή δεσποινίς, άλλωστε μη ξεχνάμε ότι σε αυτή μας την ιστορία φορούσε την αλεξίσφαιρη ροζ φουστανέλα. 

Η Τσίχλα σταμάτησε να χαϊδεύει αμήχανα το στόμιο του ποτηριού της και ομολόγησε. «Δεν είμαι ούτε εγώ καλά. Δεν είμαι αυτή που ήμουν. Έχω χάσει τις δυνάμεις μου, θυμώνω με τον εαυτό μου, αλλά είναι αλήθεια. Τόσους μήνες είμαι χωμένη σε μια εταιρεία και προσπαθώ να χακάρω το σύστημά τους…». Η Αρχιμαφιόζα γέλασε δυνατά, «να το χακάρεις;», τη ρώτησε. «Ξέρεις..όχι ακριβώς… Να το χαλάσω κυρίως.  Σε άλλες εποχές θα αρκούσε ένα απλό άγγιγμα στον σέρβερ. Δεν έχω τις δυνάμεις πια, έπαψα να πιστεύω στον εαυτό μου…». Ο Κοντός απεφάνθη ότι αυτό είναι αποτέλεσμα της Αθηναικής ρουτίνας. «Έχουμε βαλτώσει! Οι αποστολές μας είναι φόλες! Καμία ζαβολιά, κανένας φόνος, κανένας μαφιόζος και για όλα φταίει ο γάμος!», επέμενε. «Μα αφού δεν έχουμε παντρευτεί;», παραπονέθηκε η Τσίχλα. «Ναι αλλά το σκέφτεσαι. Το κρυφοεπιθυμείς. Παντρεύονται όλοι γύρω σου και νομίζεις ότι πρέπει να κάνεις το ίδιο για να πιστέψεις ότι κάτι πέτυχες στη ζωή σου, αφού σαν πράκτορας απέτυχες». Η Τσίχλα παρεξηγήθηκε, «δεν απέτυχα σαν πράκτορας!». Ο Κοντός που σε άλλες περιπτώσεις θα είχε γίνει πυρ και μανία για να περάσει το δικό του, ανακάθισε χαλαρά, ακούμπησε την πλάτη πίσω στο τζάμι… «Τόσα όνειρα… Τόσες φιλοδοξίες… Τόσα "ο Εντουάρ είναι Κονάρ" γραμμένα με μπλέ μαρκαδόρο...Άπατα όλα», είπε…

Η Συμμορία του Μαρκαδόρου – Απλήρωτοι Λογαριασμοί vol1

Το ραντεβού ήταν προγραμματισμένο για τις 21:30. Τοποθεσία: Πλατεία Συντάγματος. Η Αρχιμαφιόζα, λίγο γερασμένη ωστόσο ντυμένη έξαλλα και νεανικά όπως πάντα, κατέφθασε πρώτη στο σημείο συνάντησης. Κοίταζε γύρω της ανήσυχα. Η ώρα περνούσε, ο Κοντός και η Τσίχλα δεν εμφανίζονταν από πουθενά. Άραγε θα την αναγνώριζαν; Είχαν ήδη περάσει κοντά 4 χρόνια από την τελευταία τους αποστολή στην Τουλούζη κι είχαν βρεθεί 1-2 φορές στις «εκλογές» της Εταιρείας, χωρίς όμως να ανταλλάξουν πολλές κουβέντες. 

«Είμαι ντυμένη μεταλλαγμένη ροκού. Σε περιμένω στα σκαλάκια.», έστειλε αυτοκαταστρεφόμενο μήνυμα στον Κοντό. Λίγο μετά ένας νεαρός άνδρας την πλησίασε… «Μήπως σας περισσεύει ένα τσιγάρο;». Η Αρχιμαφιόζα δεν μίλησε καθόλου. Τον εξερεύνησε κοιτάζοντας βαθιά μέσα στα μάτια, άνοιξε την τσάντα και του έδωσε ανέκφραστα ένα τσιγάρο, από τα δηλητηριώδη που κουβαλάει πάντα μαζί. Θα θυμάστε βεβαίως το τρομερό δηλητήριο «Λινού»… Είχε πλέον βγει και σε συσκευασία καπνού. 

(για όποιον δεν θυμάται τίποτα από όσα αναφέραμε ήδη… γρήγορα πίσω στις παλιές αποστολές της συμμορίας)

«Ελάτε γρήγορα. Μου ζήτησαν τσιγάρο στον πληθυντικό. Κινδυνεύω», ειδοποίησε η Αρχιμαφιόζα. Ο Κοντός βρισκόταν όπως συνήθιζε πάντοτε, κρυμμένος σε ένα ντουλάπι, αυτή τη φορά στο δικηγορικό γραφείο του κύριου Μεταλλά τον οποίο και παρακολουθούσε. «Δεν μπορώ να φύγω, είναι ακόμα εδώ αυτός… Βλέπω να αργώ. Πάρε την Τσίχλα». Ο Μεταλλάς ήταν διαπρεπής μεγαλοδικηγόρος, με πολλά όμως σκοτεινά μυστικά. Ο Κοντός έπρεπε να μάθει τι ήταν αυτό που έκρυβε διακαώς, ώστε ακόμη και την P.A. του έδιωχνε από το γραφείο, όταν μιλούσε στο τηλέφωνο. Η Αρχιμαφιόζα κάλεσε την Τσίχλα. «Είμαι πίσω από το συντριβάνι… Ή μήπως είμαι μπροστά; Δεν ξέρω…», μονολογούσε στο τηλέφωνο. «Πίσω ή μπροστά είσαι;», τη ρωτάει η Αρχιμαφιόζα που έχει αρχίσει να πλησιάζει δειλά δειλά το συντριβάνι. «Και πίσω και μπροστά…», είπε αινιγματικα η Τσίχλα. Τους πήρε ώρα να συνεννοηθούν αλλά στο τέλος κατάφεραν να βρουν η μια την άλλη. Πλέον δεν είχαν στέκι… Δεν υπήρχε Αθηναική Τιρέζ (La Tireuse). Κάθισαν σε ένα και καλά wine bar και περιμένοντας τον Κοντό άρχισαν να μπεκροπίνουν άφθονα κρασί, όπως παλιά.

Λίγα λίτρα κρασί μετά εμφανίστηκε και ο Κοντός με μια ροζ φουστανέλα, ασορτί τσάντα, μαλλιά μακριά και όπως πάντα σουφρωμένα χείλη έτοιμα να εκτοξεύσουν βρισιά. «Ποιος είχε την ιδέα να ξαναβρεθούμε;», αναρωτήθηκε φωναχτά η Αρχιμαφιόζα. Πράγματι κανείς τους δεν θυμόταν ποιος είχε ξεκινήσει αυτή την ιστορία… «Μήπως η Βιολέτα Λώρενς πάλι πλέκει το νήμα; Πάλι μας παίζει αυτή η ξινιόλα;», είπε η Αρχιμαφιόζα έξαλλη. Ήταν κουρασμένη πια για επικίνδυνες αποστολές. «Όχι. Αποκλείεται. Η Βιολέτα νοικοκυρεύτηκε. Πάει για γάμο και παιδιά», είπε ο Κοντός σουφρώνοντας τα χείλη του με τρόπο που δήλωνε ότι για έναν κατάσκοπο το νοικοκύρεμα δεν είναι παρά μια φρικτή μικροαστική κατάντια. 

Η Τσίχλα που για πρώτη φορά δεν μασούσε τσίχλα, καθόταν σκεπτική χαϊδεύοντας νευρικά τη φράντζα της (γιατί κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ…). Και ξαφνικά εκεί που έχουν ξενερώσει και βαριούνται και είναι πέρα για πέρα προφανές ότι καθόλου δεν είχαν λείψει ο ένας στον άλλον, πλησίασε αθόρυβα η σερβιτόρα… Έσκυψε πάνω από τα κεφάλια τους και τους είπε συνωμοτικά… «Έχω έναν απλήρωτο λογαριασμό…», έκλεισε και το μάτι, «θα…το χρεώσω σε εσάς γιατί είναι μεγάλος…». Η Συμμορία του Μπλε Μαρκαδόρου έπιασε αμέσως το νόημα. Παρήγγειλαν και άλλα κρασιά, μια δύσκολη νύχτα θα ξημέρωνε και για τους 3 τους…

Αποστολή: Η Συντέλεια του Κόσμου volVI -THE END

Η αιωρούμενη όρκα άρχισε να περιστρέφεται και να στροβυλίζεται ακόμη πιο γρήγορα… «Αφεντικό! Να σταματήσουμε!», είπε σε σπαστά ελληνικά ο Αφγανός δολοπάροικος του κοντού. «Όχι! Συνεχίστε!!! Ενισχύστε τη δόση!!! Δώστε της άλλες δύο τσίχλες!!!», ούρλιαξε υστερικά κι έσκυψε στο τηλεσκόπιο παρατηρώντας το Α.Τ.Ι.Α. που μούγγριζε… Η Τσίχλα με δάκρυα στα μάτια μασούσε σα ντοπαρισμένη κατσίκα, τα σαγόνια πήγαιναν πάνω κάτω με ιλλιγειώδη ταχτύτητα. «Εντυπωσιακό!», είπε η Αρχιμαφιόζα, που μόλις είχε ολοκληρώσει το μανικιούρ και με απαλό άγγιγμα άνοιγε το ipad για να χαζέψει λίγο ακόμα…

Το στροβύλισμα του Α.Τ.Ι.Α δημιούργησε μια τεράστια δύνη στον ουρανό, «έτσι!έτσι! σαν τη δύνη που φτιάχνουμε αβγά ποσέ! Συνεχίστε! Κι άλλες τσίχλες!!!», είπε εκστασιασμένος ο Κοντός. Η Τσίχλα ήταν έτοιμη να χάσει τα δόντια της, αλλά δεν μπορούσε να σταματήσει το μασούλισμα… Ο Κοντός έβαλε μουσική στη διαπασών, Ράιμστάιν, και άρχισε να μετράει στα γερμανικά «eins, zwei, drei»…η ιπτάμενη όρκα διαλύθηκε στον αέρα όπως το big bang και αμέτρητα φωτεινά σωματίδια έκαναν τον έναστρο ουρανό, ακόμη πιο έναστρο… Το θέμα όμως τώρα ήταν…θα επηρεαζόντουσαν τα υπόλοιπα Α.Τ.Ι.Α στην Πάρο, την Τουλούζη και τη Βόρεια Καρολίνα;

Λίγες ώρες μετά, οι ιπτάμενες όρκες μετακινήθηκαν… Το Α.Τ.Ι.Α της Πάρου ήρθε πάνω από την Αττική, της Καρολίνα πήγε στην Κούβα κι από εκεί στο Μανχάταν, ενώ της Τουλούζης απλώς έσβησε και χάθηκε από τον ουρανό. Η Όρκα της Καρολίνα δημιούργησε με τη σειρά του μια δύνη, που οι Αμερικάνοι ονόμασαν «Κυκλώνα Σάντυ», πιστεύοντας ότι πρόκειται για καταστροφικό φονικό φυσικό φαινόμενο. Η ΝΑΣΑ ήξερε τι ήταν, αλλά όπως πάντα το απέκρυψε από τον κόσμο… Το αμέσως επόμενο βράδυ, η Όρκα της Αττικής κρύφτηκε πίσω από το φεγγάρι, δημιουργώντας ένα φωτεινό στεφάνι γύρω από την περίμετρο της σελήνης και πολύ λίγοι θα παρατηρούσαν ότι ο «κύκλος» ήταν γεμάτος από μαύρη σκιά, πιο σκούρα από τον υπόλοιπο ουρανό…Γιατί η Όρκα είχε σβήσει τα φώτα και όχι επειδή απλά μαζεύτηκαν μερικά σωματίδια πάγου και υγρασίας όπως έγραψαν τα μίντια για να θολώσουν τα νερά…

Όσοι παρατήρησαν αυτά τα περίεργα φαινόμενα και γνώριζαν για την ύπαρξη της Συμμορίας του Μαρκαδόρου, κατάλαβαν αμέσως για την παγκόσμια συνομωσία στρατιωτικών και πολιτικών, όλων των διεθνών κυβερνήσεων… Τη συγκάλυψη της υπόθεσης «Γκραν Τουρίζεμ»…

«Θα επιστρέψεις στην Ελλάδα για τα πετρέλαια;», ρωτά η Αρχιμαφιόζα τον Κοντό λίγο πριν την αναχώρηση της, «Θα έρθεις μαζί μου;»… Η Τσίχλα δεν είχε σκοπό πλέον να σκοτώσει τον Κοντό, μετά από τόση ένταση και τόσες τσίχλες, αποφάσισε να αξιοποιήσει τις γνώσεις της πάνω στα μηχανήματα κοπής, για να χτίσει μια απλή αλλά τίμια καριέρα σε σαντουιτσάδικο… «Θα έρθω…Αλλά όχι ακόμα. Πρώτα πρέπει να εκδικηθώ τον κατασκευαστή της Όρκας. Τον Ψηλό. Επιστρέφω στην Τουλούζη. Όταν ξεμπερδέψω θα έρθω…», άναψε την πίπα του κι έκατσε πάνω στις μαξιλάρες αγναντεύοντας τα αστέρια, σαν τον μικρό (κοντό) πρίγκιπα… Η Αρχιμαφιόζα άρπαξε το σακίδιο, αποχαιρέτησε και με άδεια χέρια κίνησε για να φύγει… Η Τσίχλα θα αναχωρούσε το επόμενο βράδυ για το νέο της ξεκίνημα… «Στάσου…», είπε ο Κοντός στην Αρχιμαφιόζα. «Τη δημοσιογράφα δεν παριστάνεις στο Ελλαδιστάν;», η ερώτηση ρητορική. «Ναι», είπε η Αρχιμαφιόζα, που είχε πλέον χάσει για πάντα τη λάμψη της μαφιόζας… «Μη γυρίσεις με άδεια χέρια… Αφού δεν θα έρθω εγώ, θα σου δώσω κάτι άλλο…Πάρε!», είπε και της πέταξε από μακριά ένα κίτρινο usb…

Η πτήση ήταν μεγάλη, η Αρχιμαφιόζα από την υπερένταση δεν μπορούσε να κοιμηθεί… Άνοιξε το λαπτοπ, συνέδεσε το usb και τότε δεκάδες χιλιάδες ονόματα σε λίστες άρχισαν να εμφανίζονται στην οθόνη της… Oh mon Dieu! Ο Κοντός είχε βρει από την αποχέτευση το usb με τη λίστα Λαγκάρντ, τότε που ο Πάγκαλος το έχασε στη λεκκάνη της τουαλέτας!!!

Αποστολή: Η Συντέλεια του κόσμου V

«Φέρτε τη μέσα! Την ξέρω!», είπε ο Κοντός κι άρχισε να πνίγεται μέσα στο βήχα του, ο ναργιλές του έπεφτε βαρύς. Η Αρχιμαφιόζα έριξε βλέμμα δολοφονικό στους φρουρούς και μπήκε στη σκηνή (σε χρώματα παραλλαγής) του Κοντού. Το θέαμα ανεκδιήγητο! Ο Κοντός καθόταν σε έναν αυτοσχέδιο θρόνο, δίπλα του είχε έναν αστρονομικό χάρτη και μια υδρόγειο. Κρατούσε μια πένα με φτερό, σα να είχε βγει από πειρατικό πλοίο κι όχι σαν σύγχρονος μικρός εξερευνητής. «Κινδυνεύεις!», είπε η Αρχιμαφιόζα κι άπλωσε το χέρι να της δώσει το μυστικό φάκελο της Τσίχλας.

Η Τσίχλα αποφάσισε να αξιοποιήσει επιτέλους τις ικανότητες οδήγησής της. Νοίκιασε μια γουρούνα και διέσχιζε την έρημο ντυμένη ταλιμπάν, δεν ήταν δύσκολο να εντοπίσει τον καταυλισμό, αρκεί να ακολουθούσε το «φωτεινό αστέρι», δηλαδή το Α.Τ.Ι.Α.. Ο Κοντός άνοιξε το φάκελο, διάβασε με ταχύτητα φωτός την επικήρυξη της ίδιας του της δολοφονίας, σούφρωσε τα χείλη, αμόλησε μερικές βρισιές, έφτυσε το χαρτί κι ύστερα το έσκισε σε χιλιάδες κομματάκια, ενώσο η Αρχιμαφιόζα του αφηγούταν πως έφτασε ο φάκελος στα χέρια της και παρακαλώντας τoν να επιστρέψει μαζί της στην Ελλάδα. «Δεν γυρίζω! Έχω να σώσω τον κόσμο! Qu’est-ce que tu comprends pas ?» επέμεινε ο Κοντός. Πάνω στην ώρα ακούστηκε ο ενοχλητικός ήχος από τη γουρούνα της Τσίχλας, είχε φθάσει αναμαλλιασμένη, τα χέρια της είχαν πάθει αγκύλωση κι από την υγρασία την είχε πιάσει αυχενικό. Σίγουρα δεν ήταν σε κατάλληλη φόρμα για να δολοφονήσει τον Κοντό. Όχι ότι το είχε πιστέψει κιόλας…

Ο Κοντός πετάχτηκε από τη σκηνή και διέταξε να πιάσουν την Τσίχλα αιχμάλωτη. Ακολούθησε κυνηγητό, όπου η Τσίχλα έτρεχε γύρω από τις σκηνές και πέταγε πέτρες στους φρουρούς κι οι φρουροί προσπαθούσαν να καταλάβουν γιατί δεν μπορούσαν να απασφαλίσουν τις καραμπίνες τους. «Σταματήστεεεεεε!», ούρλιαξε ο Κοντός. Ήταν πλέον επίσημο, κανένα όπλο δεν μπορούσε να σκοτώσει την Τσίχλα και μόνο με την παρουσία της η κάνη του όπλου μπλόκαρε κι η σφαίρα γινόταν χώμα. Το Α.Τ.Ι.Α έβγαζε ήχους πληγωμένης όρκας κι άρχισε να στριφογυρίζει. Η παρουσία της Τσίχλας επηρέαζε τον θανατηφόρο μηχανισμό, αλλά κανείς δεν ήξερε την κατάληξη… Θα τον ενεργοποιούσε πριν την ώρα του ή τον κατέστρεφε ολοσχερώς; Ο Κοντός έπαψε να σκέφτεται πλάνο εξόντωσης της ιπτάμενης όρκας. Έπρεπε να χρησιμοποιήσει κατάλληλα την Τσίχλα… «Ώστε θες να με σκοτώσεις!», είπε ο Κοντός, ενώ τα μάτια του έλαμπαν, έλεγες ότι θα κλάψει σα μικρό πληγωμένο σπουργιτάκι, μα στην πραγματικότητα τα λαμπερά μάτια ήταν αποτέλεσμα του αλκοόλ και όχι της πίκρας του. «Κλέφτρα! Σπιούνα!», είπε η Τσίχλα στην Αρχιμαφιόζα κι ύστερα λιποθύμησε από την ένταση της στιγμής. Καταβάθος είχε τρυφερή ψυχή, δεν θα μπορούσε ποτέ να σκοτώσει τον Κοντό εν ψυχρώ… Έπρεπε να τον πιάσει στον ύπνο. Τελικά έπεσε εκείνη ξερή κι έτσι τα πράγματα έγιναν λίγο πιο εύκολα για όλους.

«Δέστε τη καλά! Καλωδιώστε τη! Ανοίξτε τα σαραβαλοκομπιούτερ σας φτωχοί ξυπόλιτοι αφγανοί!», είχε παραδοθεί στη γνωστή του έπαρση. Ήθελε τόσο πολύ να βασανίσει την Τσίχλα για να την τιμωρήσει, αλλά προείχε η αποστολή του. Η Γη κρεμόταν απο τις αποφάσεις του... Η Αρχιμαφιόζα πήγε παραπέρα, να τηλεφωνήσει στη «Chef» να ρωτήσει επιτέλους για την αποστολή της. Η Chef έγινε έξαλλη! «Το ήξερα ότι θα σε παρασύρει! Άχρηστη! Αντι-επαγγελματία!Τι παιδιαρίσματα είναι αυτά; Εσύ είσαι μόνο για πλατσουρίσματα στη λίμνη της Βουλιαγμένης! Φέρε τον Κοντό αλλιώς μη γυρίσεις ποτέ πίσω! We will come for you…», είπε και της το έκλεισε στα μούτρα. Η Chef ήθελε τον Κοντό απελπισμένα, αλλά όπως φάνηκε, δεν είχε ιδέα περι Συντέλειας του κόσμου, νόμιζε ότι ο Κοντός ασχολείται με τον μαύρο χρυσό κι εκείνη ήθελε να τον φέρει μήπως και ξεθάψει τα πετρέλαια της Ελλάδας. Λάθος άνθρωπο ψάχνανε, παρεξήγηση! Όπως σωστά είχε μαντέψει η Αρχιμαφιόζα, ήταν κλασικό ελληνικό γραφιεοκρατικό λάθος, οπότε η αποστολή της ήταν άκυρη. Και τι έκανε συνήθως η Αρχιμαφιόζα όταν είχε άγχος αλλά δεν είχε ρόλο; Έβγαλε ένα μανό από την τσάντα κι άρχισε πάλι το μανικιούρ…

Και τώρα ο Κοντός έπρεπε να ελέγξει τη συμπεριφορά του Α.Τ.Ι.Α Όρκα… Αφού συνέδεσε τον εγκέφαλο της Τσίχλας με τον «εγκέφαλο» του Α.Τ.Ι.Α. έπρεπε να πειραματιστεί για να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα… «Χώστε της δύο τσίχλες στο στόμα!»..."Μααα είναι επικίνδυνο! Μπορεί να...", είπε η Αρχιμαφιόζα με τενωτμένα τα δάχτυλα, περιμένοντας να στεγνώσει η πρώτη στρώση...

Aποστολή: Η Συντέλεια του κόσμου IV

Σε ένα τέτοιο ταξίδι και με μια τέτοια αεροπορική εταιρεία, θα ήταν μεγάλη τύχη αν δεν χανόταν κάποια βαλίτσα. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν χάθηκε καμία, όμως ένα άλλο τραγικό λάθος συνέβη… Η Τσίχλα έφυγε με τη βαλίτσα-αποστολή της Αρχιμαφιόζας και αντιστοίχως η Αρχιμαφιόζα με τη βαλίτσα της Τσίχλας. Η μεν Τσίχλα ούτε το κατάλαβε τόσο αφηρημένη που ήταν, ενώ η Αρχιμαφιόζα το έκανε επίτηδες για να μάθει τι της κρύβει η Τσίχλα… Όταν έφτασε η Αρχιμαφιόζα στο μικρό μπουντρούμι-ξενοδοχείο, ζήτησε αμέσως ένα τιρμπουσόν, το οποίο θα χρησίμευε σαν πασ-παρτού για να ανοίξει τη βαλίτσα της Τσίχλας. Προσπαθούσε πολλές ώρες και τελικά τα κατάφερε. Μέσα στη βαλίτσα γινόταν πανικός… Να ήταν από το ταρακούνημα του αεροπλάνου ή απλά η Τσίχλα τα είχε πετάξει μέσα χύμα έτσι βιαστική που ήταν; Φούξια δαντελωτά βρακιά, ένα στρωματάκι για ασκήσεις πιλάτες, δέκα πακέτα τσίχλες, κραγιόν-σουγιάδες, σκόρπια νομίσματα, δύο σακούλες με καφέ αράμπικα, ένας μετασχηματιστής (τι τον έκανε αυτόν; Έμοιαζε με φορτιστή λαπ τοπ αλλά δεν ήταν…)… κι ανάμεσα στα πολλά, ο φάκελος της αποστολής «Σκοτώστε τον Κοντό».

Η Τσίχλα προσπαθούσε να ανοίξει τη βαλίτσα της Αρχιμαφιόζας, χωρίς να έχει καταλάβει ότι δεν είναι η δική της, πίστευε απλά ότι σκάλωσε η κλειδαριά. Αφού είδε κι απόειδε, έχωσε μια τσίχλα στο στόμα και με τα μακριά της δάχτυλα άγγιξε την κλειδαριά. Με ένα απλό τράβηγμα η κλειδαριά έγινε σμπαράλια, όπως και το φερμουάρ της βαλίτσας. Με έκπληξη διαπίστωσε ότι δεν ήταν δική της, αλλά σίγουρα ήταν κάποιας γνωστής της, αφού είχε μέσα μια δεκαπενταριά μπλέ στυλό, μια φωτογραφία ενός λευκού σκύλου, ένα σακουλάκι με κιμά σόγιας, δέκα διαφορετικές βούρτσες και την μαγική κουβέρτα της γιαγιάς.

Και στις δύο βαλίτσες όμως υπήρχαν δύο αντικείμενα κλειδιά: Ένα μπλέ-στάμπιλο μαρκαδοράκι και ένα σουβέρ από την Τιρέζ… Σαν η Συμμορία του Μαρκαδόρου να μην είχε διαλυθεί για πάντα… Σαν πάντα κάτι να τους ένωνε…

Ο Κοντός είχε ήδη ξεκινήσει τις έρευνες για το περίεργο ιπτάμενο αντικείμενο κι όπως όλα έδειχναν, ήταν καταστρεπτικά «εργαλεία» του F.V.. Ο Κοντός έγινε έξαλλος όταν κατάλαβε ότι ο Ψηλός τον είχε ξεγελάσει. Διότι ο ίδιος ο Ψηλός είχε σχεδιάσει αυτά τα εκτρώματα, στα υπόγεια της Aibus όπως σας έχω ήδη πει. Πολύ σύντομα, έφτασαν έγγραφα στα χέρια του, που αποδείκνυαν ότι ο δαιμονικός F.V. είχε τοποθετήσει ένα Α.Τ.Ι.Α. στα τρία μέρη «Αφγανιστάν-Πάρο-Τουλούζη» , τα μέρη από τα οποία θα ξεκινούσε η συντέλεια του κόσμου την 21^η Δεκεμβρίου του 2012, δηλαδή 2 μήνες και δέκα μέρες μετά την άφιξή του στο Αφγανιστάν. Τόσο λίγο χρόνος είχε πριν την καταστροφή της Γης. Ποιος είπε ότι οι καταστροφές ξεκινάνε πάντα από την Καλιφόρνια; Σε γελάσανε Roland Emmerich! Κι αν ο Κοντός ήταν εκεί για να σταματήσει την καταστροφή του κόσμου, δηλαδή να καταστρέψει το σατανικό Α.Τ.Ι.Α., τότε σίγουρα ο F.V. θα έβαζε κάποιον να τον εξολοθρεύσει, πριν μπει εμπόδιο στα σχέδιά του… Ο Κοντός άρχισε να υποπτεύεται τους πάντες και πρώτον από όλους τον Ψηλό. «Μόλις επιστρέψω στην Τουλούζη θα τον ισοπεδώσω!», αποφάσισε. Έχοντας εμπιστοσύνη στον εαυτό του και με τις γνώσεις του πάνω σε στρατιωτικά θέματα, όπλα κ.ο.κ. ο Κοντός άρχισε να καταστρώνει σχέδιο εξόντωσης του Α.Τ.Ι.Α.. Αν κατάφερνε να απενεργοποιήσει την ιπτάμενη «βόμβα» οι άλλες δύο δεν θα ενεργοποιούνταν ποτέ κι έτσι ο κόσμος θα είχε σωθεί. Και στα τρία μέρη, Αφγανιστάν, Πάρο και Τουλούζη, το μαγνητικό πεδίο της Γης δημιουργούσε μια «ενέργεια», που με την κατάλληλη τεχνολογία, θα μπορούσε να λειτουργήσει ανατρεπτικά, όσον αφορά τη γεωλογική καταστολή (σεισμούς, τσουνάμια και καταποντισμούς).

Την ίδια στιγμή ο F.V. ταξίδευε με ταχύτητα φωτός στον αστερισμό της Ανδρομέδας, όπου και θα διέμενε στο καταφύγιο του πλανήτη Mayas12, μέχρι την ολοκλήρωση της καταστροφής. Ο F.V. είχε συμμαχήσει με τον διάολο. Η ζωή στη Γη θα έσβηνε κι εκείνος θα μπορούσε επιτέλους να εφαρμόσει το «Γκράν Τουρίζεμ» στη νέα Γη… Στη νέα Γη όπου κατέφυγαν οι Mayas πριν από πολλούς αιώνες, εγκαταλείποντας για πάντα τον πλανήτη μας.

Η Αρχιμαφιόζα βρήκε τον καταυλισμό του Κοντού, αλλά οι φύλακες δεν την άφηναν να τον συναντήσει. Εκείνη κράταγε τον φάκελο στα χέρια της, γνωρίζοντας τις προθέσεις της Τσίχλας και θέλοντας να τον προειδοποιήσει, από την άλλη, είχε πολλά ερωτήματα ως προς τη δική της αποστολή… Μήπως επρόκειτο για κάποιο κοινό ελληνικό γραφειοκρατικό λάθος; 

Αποστολή: Η Συντέλεια του Κόσμου III

Ο Κοντός έφτασε στο Αφγανιστάν το ξημέρωμα της 18^ης Οκτωβρίου. Οι Αφγανοί και Πακιστανοί πράκτορες την περίμεναν στο αεροδρόμιο και την συνόδευσαν με 20 καμήλες έως τον καταυλισμό της Υπηρεσίας. Εκεί της είχαν ετοιμάσει πάρτι-υποδοχής και για να την ευχαριστήσουν, έπαιζαν με τοπικά όργανα Παντελή Παντελίδη σε διασκευή μέταλ. Έφαγαν πιλάφι με διάφορα καυτερά μπαχάρια και ήπιαν ζεστό τσάι με γιασεμί και μαύρη ζάχαρη. Ο Κοντός είχε αφηνιάσει από τα μπαχάρια και ζητούσε επίμονα κρύο νερό, αλλά αυτό ήταν αδύνατο. Μόνο τσάι…ή μόνο βραστό νερό… αλλιώς, στην εντατική του Ερυθρού Σταυρού κατευθείαν.

Όταν έπεσε ο ήλιος, στην Τουλούζη ήταν ακόμη μέρα, σκοτεινή και βροχερή. Ο «Μάνατζερ», έτσι τον αποκαλούσαν, φώναξε την Τσίχλα στο γραφείο του. «Πράκτωρ Τσίχλα, σήμερα ολοκληρώθηκε η εκπαίδευσή σου στα νέα μηχανήματα. Είσαι έτοιμη να αναλάβεις την αποστολή…». Η Τσίχλα από την αϋπνία άκουγε τα μισά, έγνεφε καταφατικά ό,τι κι αν της έλεγε ο «Μάνατζερ», πήρε το φάκελο με την αποστολή κι εξαφανίστηκε μέσα στην ομίχλη. Έπεσε σε ύπνο βαθύ και ξύπνησε την άλλη ημέρα, έφτιαξε ζεστό καφέ, άπλωσε το ταχίνι με το μέλι πάνω στη μπαγκέτα κι άνοιξε επιτέλους το φάκελο. «Κάνε κομματάκια τον Κοντό», έγραφε μεταξύ άλλων. Η Τσίχλα έμεινε άναυδη… Ώστε τόσο καιρό, την εκπαίδευαν για να βασανίσει και να σκοτώσει τον παλιό της συνεργάτη; Γιατί; Κι αφού είχε ήδη δεχτεί, τώρα πως θα έλεγε όχι; Σε αυτές τις υποθέσεις είναι ο θάνατός σου η ζωή μου… Αυτό που τη δυσαρεστούσε περισσότερο όμως δεν ήταν η θανάτωση του Κοντού, αλλά το ταξίδι στο Αφγανιστάν. Και τι φοράνε εκεί; Τι καιρό έχει; Το μίνι επιτρέπεται; Η φράτζα επιτρέπεται; Πολλά βασανιστικά ερωτήματα άρχισαν να την αγχώνουν…Πάνω στη στιγμή, εμφανίστηκε στο σκάιπ ο δαιμονικός πράκτωρ FV. «Γκράν Τουρίζεμ», της είπε αποκαλύπτοντας το όνομα της αποστολής. Ώστε το FV κρυβόταν πίσω από τον «Μάνατζερ»… Ο FV ήταν το μεγάλο αφεντικό της Υπηρεσίας, που στις δόξες της, η Συμμορία του Μαρκαδόρου είχε γίνει γνωστότερη κι από τους Άγγελους του Τσάρλι… Η εξόντωση του Λόρδου Εντουάρ, το Χρυσό Τρίγωνο στο Τζιαμπούρ της Ινδίας και πολλές άλλες αποστολές που στέφθηκαν με επιτυχία…

Η Αρχιμαφιόζα, ύστερα από 3 ημερονύχτια στο βυθό της λίμνης της Βουλιαγμένης, βρήκε όλα τα βυθισμένα στοιχεία του ρεπορτάζ. Αυτή η λίμνη με το απέραντο βάθος έκρυβε πολλά, μεταξύ των οποίων και μια σωβρακοφανέλα του Πάγκαλου, ενός άπληστου πολιτικού που μπανιαριζόταν συχνά στη λίμνη, μέχρι που οι ντόπιοι τον έγδυσαν προς ένδειξη διαμαρτυρίας. «Τα πολιτικά σκάνδαλα στην Ελλάδα έχουν ξοφλήσει… Τίποτα δεν πουλάει πια… Πρέπει να πας στο Αφγανιστάν, κάτι συμβαίνει εκεί κάτω…έχουν αρχηγό έναν κοντορεβυθούλη και κάτι ετοιμάζουν. Να μου τον φέρεις! Τον θέλω ζωντανό!», της είπε η Chef de projet και της έδειξε μια φωτογραφία, τραβηγμένη πριν 2 ημέρες, όπου ο Κοντός μαζί με κάτι άλλους (άγνωστες φάτσες) γλεντάνε πάνω σε έναν αμμόλοφο, κάτω από το φως αυτού του περίεργου ιπτάμενου αντικειμένου. Η Αρχιμαφιόζα μόλις είδε τον Κοντό τον αναγνώρισε αμέσως. Δεν είπε τίποτα στην Chef, απλώς δέχτηκε την αποστολή για να έχει μια δικαιολογία να πάει κι εκείνη εκεί, ήταν σίγουρη ότι ο Κοντός θα είχε πολλά να της εξηγήσει…

Αυτό το Αφγανιστάν είχε γίνει πολύ της μοδός τελευταία… Και κάπως έτσι, η Αρχιμαφιόζα συναντήθηκε τυχαία με την Τσίχλα στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης όπου γινόταν το τράνζιτ. Η Τσίχλα δεν χάρηκε καθόλου που την είδε, σε όλες τις ερωτήσεις απαντούσε με άλλες ερωτήσεις… Η Αρχιμαφιόζα έτριβε τα νύχια της, ήταν προφανές ότι αυτό το ταξίδι θα ήταν εξαιρετικά «ιδιαίτερο», που λέει και η Τσίχλα. Μέσα στο αεροπλάνο καθόντουσαν μακριά η μια από την άλλη, σα να μην είχαν τίποτα κοινό πλέον, σα να ήταν δύο άγνωστες… Κι όμως… Είχαν μια κοινή αποστολή: Να βρουν τον Κοντό… Η μια για να τον σκοτώσει κι η άλλη για να τον κρατήσει ζωντανό και να τον φέρει πίσω στην Ελλάδα… 

Αποστολή: Η Συντέλεια του Κόσμου II

Δεν είχε χαράξει ακόμα η αυγή, ο Ψηλός με ένα φακό στο στόμα μπήκε στην αποθήκη… Άρχισε να σκουντουφλάει πάνω σε διάφορα αντικείμενα, κούτες με διάφορα ονόματα «Προικιά της Φαίης», «Προικιά της Μαίρης», «Προικιά της Μαργιγούλας»… Σκαρφάλωσε πάνω στις  κούτες, κι επιτέλους έφτασε στη ντουλάπα, όπου πράγματι βρήκε το τηλεσκόπιο. Ο Κοντός αποφάσισε να στείλει επιστολή στο Αφγανιστάν, αναλαμβάνοντας την εξιχνίαση της υπόθεσης. Για μια στιγμή σκέφτηκε να τηλεφωνήσει την Τσίχλα και την Αρχιμαφιόζα, αλλά ύστερα από τον τελευταίο τσακωμό, είχε μουλαρώσει κι ήθελε να τα κάνει όλα μόνος του. Πάντα ήθελε να τα κάνει όλα μόνος του, είχε βαρεθεί να «διορθώνει» και να «ισιώνει» τους άλλους.

Η Αρχιμαφιόζα δεν είχε πάρει πρέφα για όλα όσα συνέβαιναν στον ουρανό της Τουλούζης. Εκείνη κατασκόπευε τον Don Con Bon, έναν ελληνο-αμερικανό επιχειρηματία, που δρούσε ύπουλα εισχωρώντας στην αγορά της χώρας και συγκαλύπτοντας μαύρες μπίζινες. Το δαιμονικό δημοσιογραφικό της ένστικτο είχε αρχίζει να στροφάρει ξανά κι ο σκοπός ήταν, αν δεν καταφέρει να τον ξεμπροστιάσει και να τον βάλει φυλακή, τουλάχιστον να τον κάνει να την ερωτευτεί και να τον παντρευτεί! Διεφθαρμένη μέχρι το κόκαλο και η Αρχιμαφιόζα…  Κι Τσίχλα, είχε καταφέρει να ελέγχει τη δύναμή της: το γκαντεμοάγγιγμα. Όπως όλα δείχνουν, η πηγή της δύναμής της ήταν η ίδια η τσίχλα, επομένως, όταν δεν μασούσε, δεν υπήρχε κίνδυνος…

Το τηλεσκόπιο ήταν επαγγελματικό και ακριβείας. Ο Κοντός σήκωσε το φρύδι του (όσο του είχε απομείνει γιατί το είχε τσουρομαδήσει, γαϊτανάκι το είχε κάνει για να μοιάζει πιο γκέι) κι απεφάνθη: «Είναι κατασκοπικό, δεν είναι εξωγήινο. Αμόρφωτοι άνθρωποι!», είπε με μια χροιά ξενέρας στη φωνή κι ανακοίνωσε περίτρανα «Αγάπη μου, πάω στο Αφγανιστάν!». Ο Ψηλός δεν μίλησε, δεν είπε τίποτα, ήξερε ότι δεν θα μπορέσει να τον αποτρέψει, ο Κοντός ήταν ήδη στο διπλανό δωμάτιο κι έφτιαχνε βαλίτσα. Ο Ψηλός ξεκρέμασε την οξιτανική σημαία από τον τοίχο και την έβαλε στα κρυφά μέσα στο σακίδιο-αποστολής του Κοντού «για καλή τύχη», άλλωστε ήξερε πόσο πολύ του άρεσε… Ή έτσι νόμιζε. Στην πραγματικότητα ο Κοντός κοίταζε ασταμάτητα στη σημαία, όχι από δέος, αλλά επειδή σκεφτόταν πως θα την ξεφορτωθεί από το σαλόνι. Μήπως αν άνοιγε τα παράθυρα κι έλεγε ότι την πήρε ο βοριάς;

Στην Αθήνα ήταν μια ηλιόλουστη ημέρα, δεν φυσούσε καθόλου, σε αντίθεση με την Πάρο όπου η Lilou De Bastak, μητέρα της Αρχιμαφιόζας έκανε τις μετεωρολογικές προβλέψεις καθημερινά κι έτσι, έφτασε να παρατηρήσει ένα παρόμοιο Α.Τ.Ι.Α στον ουρανό, νοτιοανατολικά του νησιού, πάνω αριστερά από τον Αγ.Αντώνιο… Το Α.Τ.Ι.Α έδειχνε τον κώλο του στη Νάξο. Η Lilou De Bastak δεν είχε ξαναματαδεί τέτοιο πράμα. Τηλεφώνησε μέσω του δορυφορικού τηλεφώνου της την Αρχιμαφιόζα (η οποία βρισκόταν under water στη λίμνη της Βουλιαγμένης, γι’αυτό δεν έπιανε η Vodafone). Η Αρχιμαφιόζα, αν και θα ήθελε πολύ να υπήρχαν εξωγήινοι, είπε στη μητέρα της να μην ανησυχεί, και πως το πιθανότερο είναι να πρόκειται για κάποιο αστερισμό. «Μα έβαλα τα κιάλια, στο λέω με σιγουριά, είναι αεροσκάφος…», τη διαβεβαίωσε. Λίγο μετά έβγαλε και φωτογραφία και της το έστειλε με mms (το είχε ανακαλύψει πρόσφατα και της άρεσε).  Η Αρχιμαφιόζα θορυβήθηκε. Τι ήταν αυτό στον ουρανό;

Η Τσίχλα το σκεφτόταν επίσης όλη μέρα. Όταν γύρισε από την εκπαίδευση των νέων μηχανημάτων, και μόλις είχε σκοτεινιάσει, πήγε στους ιαπωνικούς κήπους της Τουλούζης, που είναι ήσυχα κι ο ουρανός φαίνεται καθαρός, ξάπλωσε στο γκαζόν, έχωσε μια τσίχλα κι άρχισε να μασάει...Ξάφνου της ήρθε η ιδέα να κάνει φούσκες, μεγάλες, τεράστιες, ώστε να μπορέσει να καταλάβει το μέγεθος αυτού του φωτεινού ιπτάμενου σώματος συγκριτικά, κλιμακωτά, μετρώντας τον όγκο, την απόσταση κοκ. Ούτε τηλεσκόπιο, ούτε κιάλια, η Τσίχλα ήταν τόσο καλή στη φυσική που με την απλή αυτή μέθοδο μπορούσε να διακρίνει σχεδόν τα πάντα για το Α.Τ.Ι.Α. …

Αποστολή: Η Συντέλεια του κόσμου

Ο Κοντός με την Ψηλό, ζούσανε απομονωμένοι στο μικρό σπίτι στο λιβάδι… Ο Κοντός είχε αφοσιωθεί στο νοικοκυριό, αλλά αυτό δεν ήταν στη φύση του, μέσα του έβραζε, διψούσε για νέες περιπέτειες, μακριά από την ατμόσφαιρα κινδύνου ένιωθε να μην έχει οξυγόνο να αναπνεύσει… Τα όπλα του βέβαια δεν ήταν σκονισμένα, τα χρησιμοποιούσε ως ερωτικά φετίχ, μόνο εκείνο το μπλε αλεξίσφαιρο μπουφάν με το φρουφρού είχε ξεχαστεί στο επάνω μέρος της ντουλάπας, της αποθήκης. Η Τσίχλα έκανε σόλο καριέρα, είχε εισχωρήσει βαθιά στην κουζίνα μιας πολυεθνικής και εκπαιδευόταν σε νέα, πολύ εξελιγμένα μηχανήματα, ικανά να σε κόψουν φέτες, να σε κάνουν κομματάκια, να σε ξεπετσιάσουν και να σε ξεφλουδίσουν σα λαχανικό δεύτερης διαλογής. Όσο για την Αρχιμαφιόζα, είχε γυρίσει στην πιο κρίσιμη πρωτεύουσα της Ευρώπης, την Αθήνα, προσπαθώντας να επουλώσει τα τραύματα της Τουλούζης…και φυσικά δουλεύοντας ακόμα για τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας, ως διπλός πράκτορας! Αυτή τη φορά κυκλοφορούσε με ελληνική ταυτότητα.  

Η επικοινωνία  τους ήταν σχεδόν ανύπαρκτη και δεν υπήρχε κανένα πλάνο, κι η Βιολέτα Λώρεν είχε καταπιαστεί με την εκπαίδευση μιας ομάδας ανδρών-κομάντο, οπότε ήταν πολύ απασχολημένη στη νέα της καριέρα… Πάντα άλλωστε την εξίταραν τα τεκνά! Η Βιολέτα Λώρεν θα γινόταν σύντομα ένας σύγχρονος θηλυκός Κάπτεν Χούκ, με τους άνδρες της θα όργωναν τις θάλασσες, από τη Βραζιλία μέχρι τη Χονολουλού…

Εκείνο το πρωινό, ο Κοντός έλαβε ένα αναπάντεχο email από το Αφγανιστάν. Επρόκειτο για της εμφάνιση ενός  Α.Τ.Ι.Α , άγνωστο μεν, καθόλου εξωγήινο από την άλλη, πίστευε ο Κοντός. Το ίδιο είχε εμφανιστεί προσφάτως και στην Τουλούζη, στην Πάρο και στη Βόρεια Καρολίνα. Οι ντόπιοι βέβαια, πίστευαν ότι είναι οιωνός για την επικείμενη Συντέλεια του Κόσμου, 21 Δεκεμβρίου 2012 κι έτσι ξέσπασε κρίση, που μόνο ένας Κοντός μπορούσε να διαχειριστεί. Άναψε την πίπα του, σούφρωσε τα χείλη του και περίμενε στο σκοτάδι σκεπτόμενος όλα τα πιθανά σενάρια… περίμενε να επιστρέψει ο Ψηλός, που ήταν γνώστης ιπτάμενων αεροσκαφών, άλλωστε πολλά από αυτά τα κατασκοπευτικά κι αντικατασκοπευτικά τα σχεδίαζε ο ίδιος στα υπόγεια της Aibus...

 Όταν ο Ψηλός μπήκε στο δωμάτιο, ο Κοντός κοπάνησε το χέρι του στο τραπέζι, «Δεν κατάλαβα! Γιατί άργησες 3 ολόκληρα λεπτά; Φιλιόσουν στο προαύλιο της πολυκατοικίας;! Τέλος πάντων, δεν θα χάσω την υπομονή μου μαζί σου…», ο Ψηλός χαμογέλασε, αυτή η νευρικότητα του Κοντού κι αυτή η καχυποψία ήταν εξαρχής ό,τι αγάπησε σε εκείνον. «Μα…εγώ σου έφερα κεμπάμπ διαίτης!», είπε και τα ακούμπησε στον πάγκο, πήγε να αγγίξει τον διακόπτη «Μηηηηηηη! Μη τολμήσεις να ανάψεις το φως!», ούρλιαξε ο Κοντός. «Μμμμ…γουστάρωωωω!», είπε ο Ψηλός (ψέματα, του άρεσε με αναμμένα τα φώτα). Ο Κοντός όμως δεν είχε καμία διάθεση για σεξ ακόμα, «έλα εδώ! Κοίτα εκείνο το περίεργο φως πάνω από το λιβάδι! Υπάρχει ένα παρόμοιο στο Αφγανιστάν. Κι ένα στην Πάρο. Κι ένα στη Βόρειο Καρολίνα αλλά εκεί είναι Αμερική, μπορεί να είναι πράγματι εξωγήινοι. Τέλος πάντων. Τι πιστεύεις ότι είναι;», είπε ο Κοντός και τον τράβηξε από το σβέρκο για να δει καλύτερα.

«Μμμ.. περίεργο…Σαν u.f.o. είναι…» είπε ο Ψηλός. Ο Κοντός, άκρως ρεαλιστής και τελείως ενάντια στην ύπαρξη εξωγήινης ζωής στη Γη, θύμωσε και του έδωσε μια σφαλιάρα «Τσαπ! Τι λες; Φέρε από την αποθήκη το τηλεσκόπιο!», ο Ψηλός ούτε ήξερε ότι το σπίτι διέθετε τηλεσκόπιο. «Μα έχουμε τηλεσκόπιο ρε αγάπη μου;». Ο Κοντός ξανασούφρωσε τα χείλη με δυσαρέσκεια. «Ναι! Είναι της Μαριγούλας, που το είχε αφήσει στο Νικολά, που παντρεύτηκε τη Μαρί και το δώσανε στην Τσίχλα, που το ξέχασε στο σπίτι του Νάσου, το πήρε η Μαίρη μαζί της στο Παρίσι, το έστειλε πίσω, το παρέλαβε η Αρχιμαφιόζα, το δάνεισε στο Σεντρίκ, μετά του το έκλεψε η Νούρα, το πήγε στο Μαρόκο…τέλος πάντων, έχουμε! Πήγαινε φέρτο και μην κάνεις άσκοπες ερωτήσεις!»…

Την ίδια στιγμή η Τσίχλα ξύπναγε για να πάει στη δουλειά, η ώρα 5 το πρωί, κι όπως βούρτσιζε τα δόντια της άρχισε να παρατηρεί το περίεργο αυτό αεροσκάφος που φώτιζε όλο το Γκαρόν κι έλεγες ότι θα τους πέσει στο κεφάλι… 

Αποστολή: Η Λίστα του Κίλερ vol7 φινάλε

«Για δοκίμασε μμμμ… το προφανές!», είπε ο Πολ κι ο Κοντός άρχισε να πληκτρολογεί με τεντωμένο τον δείκτη, κόντευε να πάθει αγκύλωση. «Ένα, δύο τρία!», φώναξε ο Κοντός από την αγωνία. Ο Πατρίκ τεντώθηκε, «ένα δύο τρία, με λένε Πόπη!», ούρλιαξε η Αρχιμαφιόζα για να καλύψει την τσιρίδα του Κοντού.  Ο Ζεμ δεν ήξερε αυτό το τραγούδι και θεώρησε σκόπιμο να πει «Χάρηκα!». Ο Πολ συνέχισε να κατευθύνει τον Κοντό και τότε, «Άνοιξε!», είπε ενθουσιασμένος ο Πράκτωρ Γκάμπι, ξεχνώντας ότι εκεί έξω, υποτίθεται γινόταν ληστεία. Κάτι πήρε το αφτί του Πατρίκ κι η Αρχιμαφιόζα για να καμουφλάρει τον Κοντό άρχισε να τραγουδάει με όλη της τη δύναμη «Άνοιξε πέτρααααα»… Ο Πατρίκ, άνοιξε το στόμα του διάπλατα, «που ξέρεις για την πέτρα;», ρώτησε και το βλέμμα του σκοτείνιασε. Καρφώθηκαν πριν καλά καλά το καταλάβουν…

«Το σύστημα τρελάθηκε!!! Νομίζω δημιούργησα κι άλλη Ζαμπέτα αντί να απενεργοποιήσω τον ζαμπετοιό!», είπε ο Κοντός κι έτρεξε έξω πανικόβλητος. Η Τσίχλα όρμησε πάνω στον Πατρίκ, του έδεσε τα χέρια πίσω από την πλάτη με τον ιστό της τσίχλας της κι ο καλογυμνασμένος Ζεμ άρχισε να δίνει κουτουλιές στον πέτρινο τοίχο, μήπως ανοίξει καμιά πέτρα κι αποκαλυφθεί το άγνωστο στοιχείο, για το οποίο όλοι μιλούσαν αλλά κανείς δεν καταλάβαινε τι είναι. Γιατί πανικοβλήθηκε ο Πατρίκ όταν άκουσε το άσμα της Μαρινέλλας;

Στην πέμπτη κουτουλιά, η μυστηριώδης «πέτρα» που δημιούργησε την σύγχυση αποκάλυψε το μαγικό στοιχείο, ο Ζεμ βέβαια έπεσε ξερός στο πάτωμα. Ο Πατρίκ άρχισε να παραπονιέται, να λέει ότι δεν είναι καλά, ότι πρέπει να τον λύσουνε γιατί έχει να πάρει φάρμακο. «Υποπτεύομαι ότι ο Πατρίκ είναι πρεζάκι…», είπε ο Κοντός σουφρώνοντας τα χείλη. Η Τσίχλα είχε απλώσει τα χέρια κι ήταν έτοιμη να βουτήξει αυτό το περίεργο κόκκινο πράγμα που ξεπρόβαλε πίσω από την θρυμματισμένη πέτρα… «Μηηηηηηηηηηηηη!», φώναξε η Αρχιμαφιόζα, φοβήθηκε μη γίνει κανένα πυροτέχνημα. Η Τσίχλα είχε αρχίσει να βαριέται, πεινούσε επιπλέον, έριξε μια τακουνιά στον Ζεμ για να τον συνεφέρει. Η Αρχιμαφιόζα πλησίασε προσεκτικά το εύρημα… Έκλεισε τη μύτη της! «Πίφ! Βρωμάει αυτό το πράμα!», είπε κι ύστερα κατάλαβε ότι ήταν μια λαδωμένη τούφα από τα μαλλιά της Ζαμπέτας. «Είναι η πηγή του κακού!», είπε ο Κοντός και πρότεινε να βάλουνε φωτιά στο φωτογραφείο για να καταστραφούν όλα… «Πολ, μας ακούς; Ζητάω άδεια για να τα κάνω όλα μπουρλότο!», είπε αποφασισμένος. Ξάφνου, χτύπησε το τηλέφωνο… «Εδώ Λόρεν της Αργεντινής. Μην αγγίζετε τίποτα και φυγέτε όπως είστε ζωντόβολα!», είπε μισογελώντας όπως πάντα. «Με ένα κουμπί σας έχω εξαφανίσει όλους…», απείλησε και τους υπενθύμισε, ότι η Τσίχλα βρίσκεται πάντα στη Λίστα του Κίλερ, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Αφού δεν θα την είχε αυτός, δεν θα την είχε ποτέ κανείς…

«Εεεε, ρε τι τραβάμε με τους γκόμενους!», είπε η Αρχιμαφιόζα κι ο Κοντός καρδιοχτύπησε. Κι αν δεν κατάφερνε ποτέ να βγει από εκεί μέσα; Κι αν δεν είχε ποτέ ξανά την ευκαιρία να μιλήσει στον Ψηλό και να του πει, ότι είναι στριμμένος μεν, αλλά δεν είναι κι από πέτρα… Εεε ναι λοιπόν, ο Κοντός σκέφτηκε τον Ψηλό και λύγισε. «Δεν αντέχω άλλο! Σαν τέσσερις ημέρες μου φαίνεται! Λοιπόν, ladies and gentlemen, η Συμμορία του Μαρκαδόρου αποχωρεί. Η Ζαμπέτα είναι αήττητη! Λύστε τον Πατρίκ, φεύγουμε!», είπε και σφυρίζοντας αδιάφορα πήγε προς την πόρτα της εξόδου. «Που πας; Τι θα γίνει με το τσιπ μου; Θα γίνω Ζαμπέτα δεν το καταλαβαίνεις;», είπε έξαλλη η Αρχιμαφιόζα. Η Τσίχλα ήθελε οπωσδήποτε να κάνει καλά τον Ζεμ, του οποίου το καρούμπαλο κόντευε να γίνει κέρατο. «Να, δεν θα πονέσεις καθόλου!», του είπε και με ένα χάδι τον αποτέλειωσε (αναγκάστηκαν να τον αφήσουν με τον Πατρίκ στο τέλος).

Η ομάδα αποχώρησε, ο Πατρίκ προσπαθούσε να ρουφήξει με τη μύτη του τα μαλλιά της Ζαμπέτας, για να αυτοκτονήσει (τα χέρια του ήταν ακόμα δεμένα βρε, γι’αυτό) κι η Αρχιμαφιόζα σκεφτόταν ότι πρέπει να παραιτηθεί, τώρα που μολύνθηκε από τον τρομερό ιό, και γιατρειά δεν υπάρχει… «Ίσως ο Πολ, που ξέρει από αυτά, να μπορεί να το απενεργοποιήσει…», είπε η Τσίχλα συμπονετικά και στα κρυφά κανόνιζε παράλληλο ραντεβού με τον Λόρεν της Αργεντινής (η λίστα του Κίλερ με άρωμα γυναίκας) και τον πράκτωρ Αλί Μπιρμπιλάν.

Η Αρχιμαφιόζα πήρε το πρώτο αεροπλάνο για Τολόζα και με κατεβασμένα μούτρα πήγε για εξέταση στον Πολ. «Ε, καλά, δεν είναι και car βάφλα! Ένα σπυρί είναι μόνο! Ζαμπέτα γεννιέσαι, δεν γίνεσαι chèrie», της είπε κι όπως χαμογέλασε, η Αρχιμαφιόζα διέκρινε τα λακκάκια στα μάγουλά του, και σαν ξαφνικά να θεραπεύτηκε!

Υ.γ. 1: Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, μια Ζαμπέτα θα βρεις από κάτω…

Υ.γ.2: Κάλιο να σου βγει σπυρί, παρά το όνομα…

Υ.γ 3: Παπούτσι από τον τόπο σου, κι ας είν και μαδημένο

Υ.γ. 4: Ντύσου πρόχειρα και βγάλε το κραγιόν σου, και τρέξε πλάι στο Γκαρόν για να΄βρεις τον Ψηλό σου…

Υ.γ. 5: Ήμουν στη Βαρκελώνη και μετά στη Λισαβόννα, γι’αυτό άργησα να δημοσιεύσω. Σό σόρι

Αποστολή: Η Λίστα του Κίλερ vol6

Το φωτογραφείο είχε μόλις ανοίξει… Ο Πατρίκ, με το τετραγωνισμένο στόμα ξεκλείδωσε και μπήκε μέσα γρήγορα, σαν τον κλέφτη. Έτρεξε στο πίσω δωμάτιο να σιγουρευτεί ότι ο ζαμπετοιός είναι ενεργός, έφτιαξε το χαμομήλι του κι έστειλε την καθιερωμένη εντολή σε όλες τις Ζαμπέτες. «Ξυπνήστε, καταστρέψτε, τελειώσατε». Στη συνέχεια θα έστελνε ένα ριπόρτ στον Οντγκονομπαατάρ στη Μογγoλία και θα επέστρεφε στη ρεσεψιόν, παριστάνοντας ξανά τον υπάλληλο. Αυτή τη δουλειά έκανε τα τελευταία 24 χρόνια, κι είχε πια μπουχτίσει…

Την ίδια στιγμή, η Τσίχλα φωτογραφιζόταν με τον Ζεμ, με ένα παγωτό στο χέρι. Η Αρχιμαφιόζα έδινε οδηγίες, είχε αναλάβει τη φωτογράφιση.  Ο Κοντός ήταν εκνευρισμένος από το τζετ λάγκ «Αν ήταν εδώ ο Ψηλός θα ήξερε να βγάλει μια σωστή φωτογραφία! Τρέμει το χέρι σου, ούζο ήπιες στο αεροπλάνο σιχαμένη;», μουρμούραγε και πήγαινε πάνω κάτω αγορεύοντας κάτι για το Νασιοναλιζασιόν (μία από τις πολλές λόξες του Κοντού. Ο Κοντός ήθελε πάντοτε να μπει στο διπλωματικό σώμα, για να αξιοποιήσει το ταλέντο του στην ψευτιά, την απατεωνιά και τα παιχνίδια κάτω από το τάμπλ ρόντ. Το όνειρό του καταστράφηκε, διότι ήταν αλαζόνας και από όλα τα σταζ που τον δεχόντουσαν έφευγε μαλωμένος. Έτσι κατέληξε στην Εταιρεία… Μόνο εκεί μπορούσαν να φανούν χρήσιμα τα ταλέντα του). Κάποια στιγμή, ο Ζεμ έχει πεινάσει κι έχει βαρεθεί να φωτογραφίζεται τσάμπα. Ο Ζεμ δεν έκανε τίποτα χωρίς πληρωμή άλλωστε… «Φττττθθθ», προσπάθησε να προφέρει, σα να ήθελε να ρίξει χλέπα, «Φτττθάνει!», είπε με τη γαλλική προφορά του. Πάνω στη στιγμή, δυο Κινέζες τουρίστριες πλησιάζουν να ρωτήσουν οδηγίες. Ο Ζεμ μιλούσε και Κινέζικα και τους απάντησε στη γλώσσα τους, αλλά αυτές φάνηκε να μην κατάλαβαν καλά. «Η προφορά σου είναι λίγο βλάχικη… Ποιος σου έμαθε κινέζικα;», τον ρώτησαν κι ο Ζεμ έγινε έξαλλος. Σταύρωσε τα χέρια γύρω από τη μέση για να τονίσει τα καλογυμνασμένα μπράτσα και γύρισε ντροπιασμένος το κεφάλι από την άλλη. «Μα δεν είναι γλυκούλι;», είπε η Τσίχλα στην Αρχιμαφιόζα, η οποία απάντησε με τη γνωστή γκριμάτσα ξινίλας κι αηδίας.

Επιτέλους ο Πόλ έδωσε σήμα «Έχω συνδεθεί, έχω καλωδιωθεί, μπορείτε να ξεκινήσετε. Colos scata!». Δεν χρειάζεται να ξαναπούμε ότι ο Κοντός πήγαινε μπροστά, παίρνοντας ανοιχτές τις στροφές. «Α! Μια τριανταφυλλιά!», είπε, σα να γλύκανε λίγο. «Δεν είναι ώρα για αναρρίχιση!», επεσήμανε η Αρχιμαφιόζα, που της ερχόταν να τους δαγγώσει όλους, ο ιός της Ζαμπέτας την είχε μολύνει για τα καλά. «Να! Εκεί!», είπε η Τσίχλα κι έδειξε το φωτογραφείο με το δάχτυλο, χωρίς ίχνος διακριτικότητας. Ο Κοντός μπήκε πράγματι στη σακούλα, «μη με σκάσεις επειδή έχεις τα νεύρα σου!», είπε επικριτικά στην Αρχιμαφιόζα, η οποία γέμιζε το νεροπίστολο στο σιντριβάνι. Ο Ζεμ έπιασε από τη μέση την Τσίχλα, στην αρχή τον ηλέκτρισε λίγο, αλλά του άρεσε, του θύμισε το πάουερ πλέητ στην Τολόζα. Μπήκαν στο φωτογραφείο σαν ερωτευμένοι πιγκουίνοι, ο Πατρίκ τους καλωσόρισε στην Καρολίνα και έσπευσε να τους εξυπηρετήσει. Ο Κοντός κλώτσαγε την Αρχιμαφιόζα μέσα από τη σακούλα, στην οποία είχε γίνει κουβάρι. «Άντε! Προχώρα!», μούγγριζε ανυπόμονα.

«Σε δυο ωρίτσες οι φωτογραφίες σας θα είναι έτοιμες!», είπε ο Πατρίκ και ρώτησε το όνομα του ζεύγους για να σημειώσει στον φάκελο την παραγγελία. «Εεεε…εεεε….». Αυτό είχαν ξεχάσει να το σχεδιάσουν! Δεν τους ερχόταν κανένα όνομα στο μυαλό… «Εεεεε…..εεεεεε»… επανέλαβε η Τσίχλα κι άρχισε να στρώνει τη φράτζα με το χέρι κουπί από την αμηχανία.

Ο Πατρίκ τους στραβοκοίταξε. Σήκωσε το ένα φρύδι, στράβωσε κι άλλο το στραβό του στόμα κι η μύτη του ρυτίδιασε. «ΨΗΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ!», ούρλιαξε η Αρχιμαφιόζα φορώντας κουκούλα, χειρουργικά γάντια κ.ο.κ. «Ουάτ δε φύκ;», είπε ο Πατρίκ. Ο Ζεμ έβαλε τρικλοποδιά στην Τσίχλα να πέσουνε κάτω. «Όλα τα λεφτά τώρα!», είπε η Αρχιμαφιόζα κι έκανε νόημα στον Πατρίκ με το νεροπίστολο, για να κάνει τάχα μου γρήγορα. Ο Πατρίκ έσκυψε να ανοίξει το ταμείο κι ο Κοντός πετάχτηκε από τη σακούλα κι έτρεξε μπουσουλώντας στο πίσω δωμάτιο. «Όχι τόσο γρήγορα!», είπε η Αρχιμαφιόζα για να κερδίσει χρόνο. Ύστερα άρπαξε την Τσίχλα από το μπράτσο και παρίστανε ότι την κρατάει όμηρο. Ο Ζεμ κοίταγε με ντήθεν συμπόνια τον Πατρίκ.

Ο Κοντός σκαρφάλωσε στο σκαμπό, έβαλε το γιού ες μπέ κλέ στον πύργο, ο Πολ έλαβε τα στοιχεία κι απάντησε σε χρόνο dt. «Ο Ζαμπετοιός είναι η κίτρινη γραμμή στο διάγραμμα Β. Το βλέπεις; Δέκα Ζαμπέτες ενεργές σήμερα το πρωί… Πρέπει πρώτα να απενεργοποιήσεις της Αρχιμαφιόζας!», λέει ο Πολ απο το γραφείο του στην Τολόζα, στο high tech εργαστήριο του Άρσεναλ. «Πως χριστιανέ μου; Μου ζητάει κωδικό!», έλεγε ψιθυριστά, αλλά γδέρνωντας το λαρύγγι του,ο Κοντός, ήταν τόσο αγχωμένος που οι ψίθηροί του ακούγονταν σαν βήξημο γέρου...  

Αποστολή: Η Λίστα του Κίλερ vol5

«Πες μας…τι συμπτώματα έχεις;», ο Κοντός πήρε στυλό και χαρτί και σημείωνε. «Έχω νεύρα… Μου έρχεται να φάω τα νύχια μου…Μου έρχεται να σας πω «αγαπούλες»… Έχω μια επιθυμία να σας θάψω όλους, να στήσω ίντριγκες, πλεκτάνες, να αποκαλύψω τα μυστικά… Α! Και μια ξαφνική προτίμηση στην Άντζελα Δημητρίου…Αυτό το πρόγραμμα τρελαίνει το μυαλό σου, νομίζω ο στόχος είναι να αποκαλύπτεις μόνος την ταυτότητά σου…Μπορώ να έχω ένα μπουκάλι βότκα τώρα;», είπε η Αρχιμαφιόζα που πλέον δεν αναγνώριζε τον εαυτό της. Η Τσίχλα μαγνητοφωνούσε τη συνέντευξη για να της την βάλει να την ακούσει ξανά, σε περίπτωση που το μικρόβιο της Ζαμπέτας διέβαλε κι άλλο τον οργανισμό της. Ύστερα, τηλεφώνησαν κρυφά σε εκείνον τον εξαίρετο Ινδό Γιατρό, που είχε διαγνώσει το Μακντοναλιζασιόν Μπουλιμίκ της Τσίχλας… Του έβαλαν να ακούσει την κασέτα και του εξήγησαν την κατάσταση, αποφεύγοντας να αναφέρουνε βέβαια το μικροτσίπ. «Μα ναι! Είναι ένα μικρόβιο που προέρχεται από τη λίμνη Murray στη Νότια Καρολίνα! Είναι ξεκάθαρο, η φίλη σας πάσχει από Τρικεντινιζέσιοναλ Ζαμπετισιόν!».

«Νομίζω πρέπει να κάτσεις αβγό σου αποστολή αύριο», είπε ο Ζεμ και  η Αρχιμαφιόζα έβγαλε καπνούς από τα αφτιά. «Δεν υπάρχει περίπτωση! Είμαστε επαγγλεματίες! Κι εσυ Κοντέ, πρόσεξε να απενεργοποιήσεις τα μικροτσίπ, μη τα εξουδετερώσεις και πάθω τίποτα! Όσο για τον άτιμο τον Σεντρίνκ, λίγα τα ψωμιά του, αυτό ήταν! Θα τον βγάλω από τη μέση, θα τον θάψω στο Γκαρόν!». Πρώτη φορά η Αρχιμαφιόζα μιλούσε τόσο σκληρά… Το σχέδιο ήταν εξαιρετικό, μόνο που ο Κοντός δεν είχε ιδέα από τεχνολογία, κι έτσι έπρεπε να φοράει στο αφτί του ακουστικό, για να λαμβάνει οδηγίες από κάποιον που ξέρει. Θα κάρφωνε ένα γιουεσμπέ στον πύργο του υπολογιστή για να μεταφέρει τις πληροφορίες στον οδηγό του. «Ποιος θα είναι ο οδηγός μου όμως; Από εμάς κανείς δεν ξέρει…», είπε ο Κοντός δυσαρεστημένος από το σχέδιο και για να ξεχάσει την πίκρα του, άρχισε να μετράει υδατάνθρακες στο διατροφικό του πρόγραμμα. «Ξέρω κάποιον που τα πάει πολύ καλά με τους υπολογιστές και θα είναι ξύπνιος εκείνη την ώρα..», απεφάνθη η Τσίχλα. «ΠΟΙΟΣ?», πετάχτηκε ο Ζεμ, σχεδόν ζήλεψε… Υποπτεύτηκε εκείνο τον ύπουλο πράκτορα Αλί Μπιρμπίλαν… Ή μήπως να ήταν ο Μαδαγασκαριανός; Ή μήπως ο Βραζιλιάνος; Η Τσίχλα είχε πολλές κατακτήσεις. «ο V… Είναι πάντα συνδεδεμένος με το Iphone, απαντάει στα email με σβελτάδα… Είναι άπαιχτος ο τύπος μιλάμε!». Ο Ζεμ έπεσε από τα σύννεφα. «Για τον καθηγητή V μιλάς;», τη ρώτησε και έσπρωξε τα γυαλιά του προς τα πάνω, κάνοντας τα φρύδια του σαν κουνάβι. Ο καθηγητής V ήταν πράγματι ο καταλληλότερος για αυτή τη δουλειά. Η Τσίχλα, ο Ζεμ, η Αρχιμαφιόζα… ήταν πιστοί φοιτητές στη Σχολή της Εταιρείας.

«Alooooo?»

«Καθηγητά! C’est Tsiclà ! »  H Tsiclà μπήκε κατευθείαν στο θέμα.

«Ω! Δυστυχώς βρίσκομαι στις Seychelles διακοπές… Σας προτείνω να απευθυνθείτε στον σταζιέρ μου τον Πολ, είναι μεγάλος επιστήμονας», τους είπε και έδωσε τα στοιχεία επικοινωνίας. Ο Πολ συμφώνησε να βοηθήσει… Κι η αποστολή τέθηκε σε εφαρμογή την επόμενη ημέρα ακριβώς…  Η Τσίχλα σημαιοστολήθηκε και χέρι χέρι ή πόδι πόδι με τον Ζεμ έβγαζαν φωτογραφίες. «Στοοοοοοοοοοοοοοοοοοοπ!» γκάριξε ο Κοντός. «Ζεμ, ευθυγράμισσε τα γυαλιά σου! Κι εσυ Τσίχλα, βάλε αυτή την μπλούζα και πιάσε πάνω τα μαλλιά σου, να φανεί η αρχοντιά σου και πως η φωτό τραβήχτηκε άλλη μέρα!».  Η Αρχιμαφιόζα, ούσα μολυσμένη από τον ζαμπετικό ιό ήθελε να πει κακία. «Γιατί; Θα το εκτυπώσουμε όντως το φιλμ αγαπούλα;». Ήταν προφανές πως όχι, αλλά ο Κοντός ήθελε όλα να αγγίζουν την τελειότητα…

Ο Ζεμ έπιασε από το χέρι την Τσίχλα και με το φιλμ στο χέρι μπήκαν χαρούμενοι στο φωτογραφείο. Ο Πατρίκ, ο υπάλληλος, τους χαιρέτησε με ενθουσιασμό, είχε καιρό να δει Γάλλους το μαγαζί όπως είπε. Ήταν άχαρος, αξύριστος, άσχημος, γκρί μαλλιά, άσχημα γυαλιά, απαίσιο τετραγωνισμένο στόμα… Ένας κακομοίρης φαινόταν, γλυκούλης και κακασχημούλης. Κι όμως, όταν αυτός ο αθώος άνθρωπος, που νόμιζες ότι έχεις απέναντί σου, εξαφανιζόταν από τη ρεσεψιόν και πήγαινε στο πίσω δωμάτιο, τάχα μου για να εμφανίσει τα φίλμ, στην πραγματικότητα έκανε βρωμοδουλειά… Ποιος να το περίμενε! Η Τσίχλα δεν ήθελε να το πιστέψει… «Έχει κάτι ανώμαλο! Μ’αρέσει! Αυτός είναι είμαι σίγουρος!», είπε ο Κοντός και μπήκε στη σακούλα του… 


"Πολ έτοιμος;"
"Colos scata" (ήταν το σύνθημα κι η αποστολή ξεκίνησε..)

Αποστολή: Η Λίστα του Κίλερ vol4

«Τι είναι αυτά που λές Ζεμ; Εξηγήστε μας μη σας κάνω να πάθετε όλοι ό,τι έπαθε το ψάρι!», είπε η Τσίχλα, έτοιμη να πάθει ντήθεν υστερία. Οι αφέλειες του Κοντού στάθηκαν όρθιες σαν κεραίες, πήρε πόζα επίθεσης, έτοιμος να σκαρφαλώσει στους ώμους του Ψηλού και να αμολήσει σφαλιάρες. Ο Ψηλός δεν μιλούσε, κατάλαβε ότι αυτή η ιστορία δεν θα τελειώσει έτσι εύκολα και μέσα του βλαστημούσε την ώρα και τη στιγμή που η Τσίχλα με την Αρχιμαφιόζα βρέθηκαν στη Βαρκελώνη. Όχι φίλε μου, αυτός είχε άλλα σχέδια… Ήθελε να πάρει τον Κοντό, να περπατήσουν στην αγορά με τα μπαχάρια χέρι χέρι, να μυρίσουνε μαζί τις κανέλες, το κάρυ, τον κρίνο… Να απλώσουν μαζί τον ντοματοπολτό στο σπιτικό τάπας… Ο ένας θα κρατούσε τη φρυγανιά κι ο άλλος το μαχαίρι…Τέλος πάντων, ο Παντελίτο άφησε το μπαλαρινέ στυλάκι και έδωσε τις απαραίτητες εξηγήσεις. «Ο Λώρεν της Αργεντινής κλωνοποίησε τη Ζαμπέτα. Δεν ξέρουμε πως το έκανε… Δεν ξέρουμε πόσες υπάρχουν… Η Εταιρεία μου ζήτησε να τις εξολοθρεύσω, αλλά είναι αδύνατο… Η Αναίς, όπως κι η Ναταλία Παπάζογλου είναι δύο από αυτές. Ζήτησα από την Βιολέτα Λώρεν βοήθεια, είπε ότι στην οξιτανική ζώνη, η Συμμορία του Μαρκαδόρου είναι πιο κοντινή. Θέλω να με βοηθήσετε!», είπε. Η Τσίχλα είπε αμέσως ναι, όχι ότι είχε καμία ιδιαίτερη συμπάθεια στον Παντελίτο, απλά ήθελε πάση θυσία να εκδικηθεί τον Λόρεν της Αργεντινής (παρακαλώ μη μπερδεύετε τη Βιολέτα Λώρεν με τον Λόρεν της Αργεντινής).  

Ωστόσο οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι το σχέδιο του Λόρεν της Αργεντινής ήταν πολύ έξυπνο. Εφόσον σαν πληροφοριοδότης και λατίνος εραστής είχε αποτύχει παταγωδώς, χρησιμοποίησε τις πηγές παραπληροφόρησης, τις Ζαμπέτες, να κάνουν δουλειά για εκείνον. «Τώρα εξηγείται! Λέω κι εγώ, δεν μπορεί να έχουμε συναντήσει όλοι τη Ζαμπέτα σε άλλο χρόνο και χώρο… Και πως θα σπάσουμε το καλούπι;», ρώτησε η Αρχιμαφιόζα, αλλά η απάντηση που περίμενε ήταν πολύ πιο περίπλοκη απ’ό,τι είχε φανταστεί. Επίσης ήλπιζε σε ένα ταξιδάκι στη λατινική Αμερική αλλά όχι, δεν ήταν τόσο ευχάριστη η αποστολή αυτή τη φορά. «Το καλούπι βρίσκεται στη Βόρεια Καρολίνα…Είναι ένα μικρό εργαστήριο… Φαίνεται σαν φωτογραφείο στην πρόσοψη… Στο πίσω δωμάτιο βρίσκεται ο σέρβερ που ελέγχει τις κινήσεις τους, ελέγχονται από ένα τσιπ. Το τσιπ είναι τοποθετημένο στο λαιμό, από την αριστερή πλευρά και μοιάζει με σπυρί. Δεν μου αρέσει να φιλάω λαιμούς με σπυριά! Βοηθήστε με κι εγώ θα σας κάνω πιρουέτες!», έταξε ο απελπισμένος Παντελίτο. Ένας τόσο επιτυχημένος Δον Ζουάν, με τόσο δοξασμένη λίστα Κίλερ δεν γινόταν να ξεπέφτει κυνηγώντας τις Ζαμπέτες.

Ο Ψηλός άλλο που δεν ήθελε, κι άλλο ταξιδάκι με τον Κοντό! «Και ποιος σου είπε ότι θα έρθεις κι εσύ;» του είπε η Αρχιμαφιόζα και του έκοψε τη φόρα. «Μπάστακα θα σε έχουμε;». Τα νεύρα της ήταν πειραγμένα γιατί είχε κόψει τον καφέ για λίγες μέρες… Πράγματι, στη Κολούμπια έφτασαν ξημερώματα Τρίτης, ο Κοντός, η Τσίχλα,  η Αρχιμαφιόζα μαζί με τον Ζεμ, έπεσαν στην ανάγκη του .... Πριν από αυτό όμως,  «Νομίζω ότι έχω τυφωνοφοβία…», είπε η Τσίχλα. Τι ήταν πάλι αυτό; «Τι εννοείς; Το είχες πάντα;», λέει ο Κοντός συνοφριωμένος. «Μα όχι, τώρα το κατάλαβα ότι το έχω… Δεν έχω ξαναβρεθεί σε τυφωνόπλητκη περιοχή! Αλήθεια, τσουνάμι στην Τουλούζη θα μπορούσε να γίνει; Αχ, ξαφνικά νομίζω έχω τσουναμοφοβία επίσης…». Τα ντήθεν συνεχίστηκαν για αρκετή ώρα, μέχρι που επιτέλους κατέληξαν σε μια συμπαθητική πασιόν. Η Αρχιμαφιόζα είχε ήδη σκεφτεί το σχέδιο…

Ο Ζεμ με την Τσίχλα λοιπόν, θα ζούσαν τον έρωτά τους ανέμελοι στη Β. Καρολίνα και συγκεκριμένα στην Κολούμπια… Θα στηνόντουσαν σε όλες τις πόζες, στα ξέφωτα, δίπλα στα συντρίμμια ακόμα, στην παραλία και όπου αλλού, για να βγάλουν φωτογραφίες ζουζουνιάρικες παι τσαχπινογαργαλιάρικες κι ύστερα, θα πηγαίνανε τάχα μου στο υποτιθέμενο φωτογραφείο να εμφανίσουν το φίλμ. Θα μιλούσε πρώτα ο Ζεμ, για να ξεγελάσει με τη γαλλική προφορά… Και πάνω στη στιγμή η Αρχιμαφιόζα θα μπούκαρε μέσα τάχα μου για ληστεία…κρατώντας ένα νεροπίστολο και μια μεγάλη μαύρη σακούλα για να γεμίσει και καλά με το παραδάκι. Ο υποτιθέμενος υπάλληλος θα έκανε τα πάντα για να μην αποκαλυφθεί τι πραγματικά  κρύβεται  στο πίσω δωμάτιο, επομένως κατά πάσα πιθανότητα θα έδινε τα λεφτά και δεν θα καλούσε αστυνομία. Ο Ζεμ θα έβρισκε ευκαιρία να το παίξει ήρωας στην Τσίχλα χωρίς να ξοδέψει ούτε ένα ευρώ και πάνω στην κρίσιμη στιγμή όπου η Αρχιμαφιόζα θα κουνούσε το όπλο πέρα δώθε για να τους τρομάξει, ο Κοντός θα έβγαινε από την σακούλα για να τρυπώσει στο μαύρο δωμάτιο.

«Και γιατί να μην μπω εγώ απλά στο δωμάτιο; Ένα κουμπί να αγγίξω από τους υπολογιστές έπεσε το σύστημα, αντίο Ζαμπέτα!», είπε η Τσίχλα… Η Αρχιμαφιόζα όμως τράβηξε πίσω την πλούσια μελαχρινή χαίτη της και της έδειξε το σημάδι στο λαιμό… «Ο Σεντρίνκ μου το φύτεψε, έχει κι αυτός…», είπε. Και τότε όλοι κατάλαβαν, ότι αυτό έφταιγε και όχι που είχε κόψει τον καφέ…  

Αποστολή: Η Λίστα του Κίλερ vol3

«Ορίστε!», είπε ο Παντελίτο με πονηρό γελάκι κι έδωσε τη λίστα στην Αρχιμαφιόζα. Ήταν πολύ περήφανος για τις κατακτήσεις του άλλωστε, δεν είχε τίποτα να κρύψει… Συνδύαζε πάντα τη δουλειά με τη διασκέδαση. «Μπέλα, Ρίτα, Κικί, Φιόνα, Έμα, Βαγγέλω, Αν, μπούρου μπούρου… αδιάφοροοοοοο…Α!Α!», είπε η Αρχιμαφιόζα και γούρλωσε τα μάτια της όταν είδε να εμφανίζεται κάτω από το δάχτυλό της το όνομα «Anais». Ξεροκατάπιε, ξεφύσηξε, ανασκουμπώθηκε, «ποια είναι αυτή;», είπε και το χαρτί κόντεψε να γίνει στάχτη και μπούρμπερη από τις σπίθες που πεταγόντουσαν από τα μάτια της. «Κοκκινομάλλα…», είπε ο Παντελίτο κι άρχισε να κοπανάει στο σέηκερ ένα μοχίτο… «Τι σκατά; Όλες οι Αναίς κοκκινομάλλες είναι;», σκέφτηκε η Αρχιμαφιόζα μέσα της, «δεν μπορεί να είναι σύμπτωση!». Η Αναίς ήταν πράγματι κοκκινομάλλα κι εμφανιζόταν σε διάφορες ιστορίες της εποχής, στην Ελλάδα, στη Γαλλία… πάντα με το ίδιο όνομα και με το ίδιο χρώμα μαλλιών. Άλλες φορές ήταν πιο κοντή ή πιο παχουλή ή πιο ωραία ή άσχημη, κανείς δεν γνωρίζει πως μεταμορφωνόταν έτσι ή αν επρόκειτο για το ίδιο πρόσωπο.

Η πρώτη φορά που η Αρχιμαφιόζα συνάντησε το όνομά της, ήταν στις πρώτες ακόμα αποστολές, το 2003, στην γνωστή αποστολή «94», τη μεγαλύτερη ίσως αποτυχία της Αρχιμαφιόζας. Η αποστολή «94» δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, μόνο η πράκτωρ με κωδικό όνομα Μπέμπα είχε φτάσει κοντά στα ίχνη του μυστηρίου, αλλά ο «94» τα φύσαγε σαν σκόνη κι αυτά εξαφανιζόντουσαν κάθε φορά, που οι διψασμένες μαφιόζες φτάνανε στην πηγή και νερό δεν έπιναν. Προσφάτως, εμφανίστηκε ως ρωσίδα πράκτωρ που κάλυπτε να νώτα του Σεντρίνκ και τώρα να’τη πάλι! Και που κόλλαγε τώρα η Αναίς;  «Το έχω ακούσει κι εγώ αυτό το όνομα…» είπε ο Ψηλός… Ο Κοντός ζήλεψε στιγμιαία και σούφρωσε τα χείλη. «Κι εγώ τώρα που το λέτε… κάτι μου λέει…», είπε η Τσίχλα και αναβόσβησαν τα φώτα. «Εγώ πάλι, δεν την ξέρω την κυρία… Έχεις μια φωτογραφία;», είπε ο Κοντός, ο οποίος είναι παλαιών αρχών και αγνοεί παντελώς τα σούπερ ηλεκτρονικά συστήματα που χρησιμοποιεί η Εταιρεία. «Θα μπω στο σύστημα του FB να δω αν υπάρχει κάτι από την τελευταία της εμφάνιση..».

Ο Παντελίτο έψαχνε για ώρα στα εμπιστευτικά αρχεία, μέχρι που πετάχτηκε η Βιολέτα Λώρεν στο τσατ «βούρλα είστε; Δεν υπάρχει στο σύστημα, την έβρισκα και μόνη μου αν ήταν! Η λύση βρίσκεται στη λίστα…», είπε και βγήκε offline, γιατί είχε ραντεβού για πεντικιούρ. «Ναταλία Παπάζογλου»… κι αυτό κάτι μου λέει… είπε η Αρχιμαφιόζα… «Μμμμ…», είπε ο Παντελίτο … «Τι; Τη βρήκαμε;!», είπε ο Κοντός ενθουσιασμένος, ενόσω η Τσίχλα χάζευε το ενυδρείο με τα ψαράκια… « Όχι! Απλά πέτυχα το μοχίτο!», είπε στον κόσμο του ως συνήθως. «Μα τι θέλετε τέλος πάντων;», είπε κι άνοιξε τα δυο πρώτα κουμπιά του πουκάμισου σιγοτραγουδώντας το «Χαλαρουίτα Νέγκρα».   Και τότε, ήρθε η θεία Φώτισις στο κεφάλι της Αρχιμαφιόζας… «Για μια στιγμή! Η Ναταλία Παπάζογλου είναι κοκκινομάλλα;». Ο Παντελίτο σκέφτηκε λίγα δευτερόλεπτα κι ύστερα απεφάνθη πως ναι. Η Ναταλία Παπάζογλου ήταν πράγματι κοκκινομάλλα… «Μήπως… μήπως σας λέει κάτι το όνομα Ζαμπέτα;», είπε η Αρχιμαφιόζα κι όλοι άρχισαν να κοιτιούνται μεταξύ τους. «Ζαμπέτα…Ζαμπέτα…»… «Αχ καλέ!», ούρλιαξε η Τσίχλα, έστριψε το χέρι σαν κουπί κι ανανέωσε την κουπ της φράτζας! «Τι έγινε; Θυμήθηκες κάτι;», ρώτησε ανήσυχα.. «Όχι, νομίζω ότι αυτό το ψάρι έπαθε εγκεφαλικό! Κοιτάξτε…». Ο Παντελίτο έγινε έξαλλος μαζί της, τα ψάρια του ήταν πολύτιμα για εκείνον. «Είσαι γκαντέμω!», της είπε κι η συζήτηση για τη Ζαμπέτα σα να ξεχάστηκε για λίγο. Η Τσίχλα νευρίασε, δεν θα ανεχόταν από κανέναν να την αποκαλέσει Γκαντέμω, όχι πια! «Κι εσύ Παντελίτο, δε νομίζεις ότι το παπούτσι σου είναι λίγο…καπιταλιστικό;», είπε και ξαναέπιασε τη φράτζα της.

«Σκάστε όλοι!», είπε ο Ψηλός. «Την ξέρω τη Ζαμπέτα… Την έχω συναντήσει στην Πάτρα…». Ο Κοντός έβγαλε πάλι μολύβι και χαρτί και τον διέταξε να τη ζωγραφίσει πρόχειρα… Ο Ψηλός ήταν δυνατός στο σχέδιο, σύντομα το πρόσωπο της Ζαμπέτας έκανε την εμφάνισή του και όλοι διαπίστωσαν ότι είναι φτυστή η Αναίς και σωσίας με τη Ναταλία Παπάζογλου… Ο Ζεμ, που τόση ώρα έκανε τεχνητή αναπνοή στο ψάρι, πετάχτηκε ανήσυχα και είπε στα Ταιλανδέζικα, απευθυνόμενος στον Παντελίτο «Koi koi..»… Κανείς δεν κατάλαβε, αλλά μάλλον τους την είχαν στημένη… 

Αποστολή: Η Λίστα του Κίλερ vol2

«Βάλε μου αντηλιακό στην πλάτη! Καλά τους ώμους ε; Μα με πασάλειψες; Μη το τσιγκουνεύεσαι! Εεεεεεε! Πόσο έβαλες στη χερούκλα σου; Ελέφαντα θα αλείψεις; Τρίβε!», διέταζε ο Κοντός τον Ψηλό. «Εεεε, με έπρηξες! Βάλε μόνος σου!», του είπε και τον έσπρωξε. Ο Κοντός έπεσε κάτω από τη σεζλόνγκ και σφήνωσε ανάμεσα στις δυο ξαπλώστρες. Άρχισε τις απειλές, αφήνιασε, ο Ψηλός πετάχτηκε και προσπαθούσε να τον ξεσφηνώσει κι ήλπιζε να μην φάει το τσόκαρο στο κεφάλι… Όταν ο Κοντός ξαναβρέθηκε όρθιος στα δυο του πόδια κόντεψε να τον φάει ζωντανό! Αφού κάπως ηρέμησε που είχε φάει άμμο, έπιασε άλλη νότα και ξαναξεκίνησε... Με πολύ ήρεμο και ειρωνικό τόνο, σούφρωσε τα χείλη και είπε «Ίσωσε παιδί μου την πετσέτα σου… ΤΙ  ΤΙΝΑΖΕΙΣ ΠΑΝΩ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΜΜΟ;;;; Πήγαινε πιο εκεί μου κρύβεις τον ήλιο!!!!! Σήκωσε το μαγιό σου, θα κάνεις άσχημο σημάδι… Η ομπρέλα γέρνει λίγο ή μου φαίνεται;»… Ύστερα έφερνε βόλτες γύρω γύρω με όλες τις παρατηρήσεις που έκανε κι ο Ψηλός σημείωνε  τις οδηγίες πάνω στο σταυρόλεξο.   

«Α! Καλέ! Κοιτάξτε!!!! Ο Πράκτωρ Γκάμπι είναι εκεί!!!», είπε η Τσίχλα ενώ περπατούσε άγαρμπα βουτώντας τη σαγιονάρα της στην άμμο και η μασέλα να πηγαίνει πάνω κάτω από τη γνωστή μάσηση. «Ποιος; Ο Κοντός;», είπε η Αρχιμαφιόζα, που εκείνη την ώρα δεν μπορούσε να σηκώσει τα μάτια, έψαχνε κοχύλια «υποτίθεται». Πίσω από την Τσίχλα σερνόταν και ο Ζέμ, ο γάλλος «και καλά τουρίστας». Η Αρχιμαφιόζα σήκωσε επιτέλους το κεφάλι της κι αντίκρισε τον Κοντό, ο οποίος την κοίταζε  με γουρλωμένα μάτια κι είχε μείνει κόκαλο, ενώ ο Ψηλός το έκανε μασάζ ανενόχλητος, στην κοσμάρα του ο Ψηλός γενικότερα. «Δεν είναι αυτό που νομίζεις!», είπε ο Κοντός κι η Αρχιμαφιόζα γέλασε. «Είμαστε σε αποστολή…», είπε ο Κοντός (η Τσίχλα είπε πάει να τσεκάρει τη θερμοκρασία της θάλασσας. Βούτηξε ένα πόδι μέσα και λίγο μετά άρχισε να βρέχει και να κάνει κρύο…). Έπιασε βροχή και φύγανε όλοι μαζί, να πάνε για τάπας κάπου εκεί κοντά…

«Κι αυτός ο ξανθομπάμπουρας τι γυρεύει;», λέει ο Ψηλός, που όλα θέλει πλέον να τα ξέρει. «Είναι ο Ζεμ!», είπε η Τσίχλα ενθουσιασμένη και τον σύστησε. «Μιλώ λίγκο ελληνικά», είπε ο Ζεμ κι η Αρχιμαφιόζα σοκαρίστηκε (ποιος ξέρει τι έλεγε το στόμα της πάλι τόση ώρα…). «Τέλος πάντων, πως θα βρούμε τον Παντελίτο;», είπε ο Κοντός… «Ο Ζεμ λέει ότι πρέπει να πάμε εκεί…», είπε και του έδειξε στον χάρτη, «μας κατευθύνει η Βιολέτα Λώρεν…». Η Συμμορία του Μαρκαδόρου ξαναενώθηκε, μόνο ο Ψηλός είχε λυσσάξει «μπορείτε να περπατάτε τρέχοντας να μένουμε πίσω να μιλήσουμε λίγο με τον Κοντό;»… Ο Κοντός βέβαια, παθιασμένος με τη νέα αποστολή είχε δέσει την κόκκινη  μπαντάνα στο μέτωπο κι άνοιγε το δρόμο… Πήγαινε γοργά, ευθυγραμμισμένο σώμα σαν στρατιώτης, γροθιά στο τεντωμένο χέρι που πήγαινε μπρος-πίσω με φόρα προς το πάτωμα, αντιστρόφως ανάλογα με το πόδι.

«Εδώ είμαστε…»λέει ο Ζεμ, που θέλανε όλοι να τον πυροβολήσουν (με τον μαρκαδόρο) διότι μπέρδευε συνέχεια το αριστερά με το δεξιά (στα ελληνικά). Η Τσίχλα βέβαια, το έβρισκε χαριτωμένο, γιατί κι εκείνη τα μπερδεύει σε όλες τις γλώσσες ανεξαιρέτως! Η Αρχιμαφιόζα άνοιξε την πόρτα… Ήταν ένα περίεργο μπαράκι, με λάτιν μουσική, γεμάτο ξυλάγγουρες και ξυλλαγούριδες που προσπαθούσαν να μάθουν σάλσα. «Μη μετράτε! Ξεχάστε όσα ξέρατε! Πάμε!», φώναζε ο καθηγητής του χορού. Μωρέ, σαν γνωστή φυσιογνωμία έμοιαζε… Πλησίασαν λίγο καλύτερα κι η Αρχιμαφιόζα τον αναγνώρισε. Ήταν πράγματι ο Παντελίτο! Πόσα χρόνια είχε να τον δει! Μα καλά, από φλογερός εραστής είχε καταντήσει μπαλαρίνα;

«Θέλουμε να μιλήσουμε στον Παντελίτο…» είπε ο Κοντός σε έναν σερβιτόρο. Ο σερβιτόρος έτρεξε να ειδοποιήσει  κι ο Παντελίτο, που αναγνώρισε την Αρχιμαφιόζα, τους κάλεσε στον πάνω όροφο, όπου βρισκόταν το γραφείο του… Ο Παντελίτο  δεν φαινόταν ιδιαίτερα ξαφνιασμένος. Αντιθέτως… «Σας έστειλε η Λώρεν;», είπε ο Παντελίτο πριν καν κλείσει η πόρτα. Πάντα ήταν πονηρός, τα μυριζόταν όλα στο χιλιόμετρο, όπως κι η Βιολέτα Λώρεν. Ποια πληροφορία όμως χρειαζόντουσαν και τους έστειλε σε εκείνον;  Η Αρχιμαφιόζα έγνεψε «ναι» κι ο Παντελίτο έβγαλε μια λίστα από την κωλότσεπη. Ήταν η γνωστή τσεκ λίστ… Η λίστα του κίλλερ… 

Αποστολή: Η Λίστα του Κίλερ vol1

O Παντελίτο ήταν ένας κλασικός ισπανοβραζιλιάνος τύπος, που μεθούσε τα κορίτσια, τα χόρευε σάλσα κουνώντας αισθησιακά τους γοφούς, κάνοντας γλυκουλιές (δώρα, λουλουδικά κ.ο.κ.). Τις πήγαινε πάντα στα καλύτερα εστιατόρια, πάντα βέβαια υπο το φως των κεριών, τη λάτιν μουσική και καυτή σος από ταμπάσκο στην άκρη των χειλιών για να καίγονται να πάνε σπίτι μαζί του. Δρούσε ανεξέλεγκτα σε όλες τις χώρες και σε όλες τις ηπείρους, αποστολή του ήταν να ολοκληρώσει ένα ατελείωτο τσεκ λιστ  κατακτήσεων… Στην πραγματικότητα, αυτή η τσεκ λιστ δεν ήταν, παρά η αποστολή που του είχε αναθέσει η εταιρεία. Την άνοιξη, που οι μελισσούλες πετούν από λουλουδάκι σε λουλουδάκι, ο Παντελίτο βρισκόταν στη Μπαρσελόνα. Η πλησιέστερη ομάδα δράσης και στήριξης της Εταιρείας, στην οξιτανική ζώνη, ήταν η Συμμορία με τον Μαρκαδόρο.

Μετά την αποστολή του Χρυσού Τριγώνου, ο Κοντός κι ο Ψηλός αποφάσισαν να πάνε  ένα σαββατοκύριακο στη Βαρκελώνη, να ανακαλύψουν τη γκέι πλευρά τους. Η Τσίχλα είχε μπει σε σκληρό πρόγραμμα «faire la fête» στην Τολόζα, μπεκρόπινε κάθε μέρα με την Αρχιμαφιόζα, η οποία ήταν συντετριμμένη, διότι δύο Γάλλοι πράκτορες και στενοί της φίλοι έφυγαν για πάντα από τον τόπο του εγκλήματος, βγήκαν στη σύνταξη και πλέον θα ζούσαν σαν κανονικοί εργαζόμενοι πολίτες.  Ωστόσο, ένα βράδυ, εκεί που μπεκρόπιναν παρέα με την Σαμάνθα Τζόουνς (την αληθινή, όχι αυτή του sex and the city) έρχεται να κάτσει στο διπλανό τραπέζι ο Λώρεν της Αργεντινής! Ο Λώρεν της Αργεντινής ήταν ένας ελεεινός οπορτουνιστής, ένας πληροφοριοδότης της κακιάς ώρας. Έκανε περίπου την ίδια δουλειά με τον σέξι Παντελίτο, είχε τη δική του «Λίστα του Κίλερ», μόνο που ήταν looser. Γενικά, το προφίλ του λατίνου εραστή ήταν κλειδί για την εξιχνίαση πολλών υποθέσεων. Ο Λώρεν ταξίδευε συνέχεια για τον ίδιο σκοπό και κάποτε έβαλε στόχο την Τσίχλα. Η Τσίχλα δεν μασάει ταραμά, μασάει μόνο τσιχλόφουσκες, τον ξεσκέπασε γρήγορα κι ο Λώρεν δεν ξαναπάτησε το πόδι του στην Τολόζα, μέχρι εκείνη την ημέρα. «Σου είπα να μη σε ξαναδώ μπροστά μου!», του είπε η Τσίχλα νευριασμένη κι έδειξε τα δόντια της, για να του υπενθυμίσει, πρώτον, ότι τα δόντια τα πλένουμε που και που και δεύτερον, ότι η τσίχλα παραμονεύει. «Πρέπει να πάμε στη Βαρκελώνη μαζί…», της είπε, σα να μην άκουσε καν αυτό που του είπε.  

Πάνω στη στιγμή, χτύπησε τηλέφωνο από Ελλάδα, ήταν η Βιολέτα Λώρεν κι έπρεπε να τους αναθέσει τη νέα τους αποστολή. «Καλησπέρα! Μόλις κερδίσατε ένα ταξίδι στη Βαρκελώνη, με πληρωμένα εισιτήρια και ξενοδοχεία για τέσσερις ημέρες!», είπε και καλά, αλλά η Αρχιμαφιόζα κατάλαβε αμέσως. Την επόμενη ημέρα το πρωί, είχαν ήδη φτάσει τη Μπαρτσελόνα. «Και τώρα τι κάνουμε; Περιμένουμε σήμα;», είπε η Τσίχλα. «Θα κάνουμε ό,τι θα έκανε ένας κλασσικός τουρίστας υποθέτω και κάποια στιγμή θα μας εμφανιστούν!», είπε η Αρχιμαφιόζα. Έτσι γινόταν συνήθως… Παριστάνανε τους τουρίστες και οι εφεδρικοί πράκτορες του εντοπίζανε τοιουτοτρόπως. Επομένως, πρώτη στάση, πήγαν στη Segrada Famila. Η Τσίχλα είχε ξαναπάει και βαριόταν… Η Αρχιμαφιόζα δεν ενδιαφερόταν καθόλου για τον Γκαουντί και τις τρέλες του, επομένως κοίταγε ανήσυχα περιμένοντας να εμφανιστεί κάποιος πίσω από τις κολώνες. Πράγματι, σε λίγη ώρα εμφανίστηκε μπροστά τους ένας ψηλός, καλογυμνασμένος ξανθός άντρας, με γυαλάκια μυωπίας και τρύπα στη σαγιονάρα. Έμοιαζε με Γάλλος τουρίστας, κανείς δεν θα υποπτευόταν ότι πίσω από το αγγελικό πρόσωπο, κρυβόταν ένας πράκτωρ! Τις πλησίασε με έναν χάρτη, «Μήπως ξέρετε πως μπορώ να πάω εκεί;», είπε στα αγγλικά με γαλλική προφορά και τους έδειξε με το δάχτυλο ένα σημείο συνάντησης, εκτός της τουριστικής ζώνης όμως! Ήταν ξεκάθαρο… το δάχτυλο έδειχνε που έπρεπε να πάνε.

Ο Ξανθός αυτός, λεγόταν Jem, ήταν πράγματι ένας Γάλλος πράκτορας, περισσότερο συντονιστής παρά εκτελεστής, ήταν λίγο φλώρος. Η Τσίχλα όμως γοητεύτηκε από την παρουσία του… αυτή η φλωριά του ήταν χαριτωμένη.  Κι εκείνος όμως, την κοίταζε περίεργα πίσω από τα γυαλάκια του.

Ο Κοντός με τον Ψηλό βρισκόντουσαν στην παραλία και δεν είχαν ιδέα ακόμη ότι το ρομαντικό ταξίδι τους θα γίνει εφιάλτης. 

Αποστολή: Το χρυσό τρίγωνο Final

Η Βιολέτα Λώρεν φορούσε χειροπέδες από κρύσταλλα σβαρόφσκι… Δίπλα της ήταν δεμένη χειροπόδαρα η Γιφέι, με ίνες από μετάξι   και παραδίπλα,  η Τασούλα  κλεισμένη σε ένα χρυσό κλουβί. Βρισκόντουσαν μέσα στην κρύπτη των σαρκοφάγων, κάτω από την κεντρική αίθουσα των «δημόσιων», ψεύτικων, τάφων. Ο μόνος φωτισμός στην κάμαρα προερχόταν από τη φωτιά του λυχνία, κι έτσι ήταν κάπως σκοτεινά εκεί κάτω.  Ο Lan King Tchang με τον βοηθό του Αλμπάν, έκοβαν βόλτες πάνω κάτω, περιμένοντας μήνυμα από τη Συμμορία του Μαρκαδόρου. Είχε βραδιάσει, η τουριστική ζώνη του Ταζ Μαχάλ είχε ερημώσει, κανείς δεν ήξερε ότι βρίσκονταν εκεί. Ποιος να φανταζόταν ότι ο πανούργος Lan King Tcang είχε διαλέξει το «σύμβολο της αγάπης» για να κρύψει έναν τέτοιο θησαυρό, έναν θησαυρό που θα ξεκλείδωναν οι πεθαμένες πλέον αγάπες της ζωής του.  «Κι αν δεν έρθουν τι θα κάνεις;», είπε η Βιολέτα ειρωνικά, άλλωστε ο Tchang δεν είχε προνοήσει να της φορέσει μαργαριταρένιο φίμωτρο. Α, όλα κι όλα, σαν απαγωγέας είχε ακριβά γούστα στα εργαλεία του. «Την Τασούλα θα την πουλήσω στην Μπανγκόγκ. Τη Γιφέι θα τη δώσω στο χαρέμι του Αλί Μουσταφά, ξέρεις… τον κουμπάρο μας. Όσο για εσένα…δεν έχω αποφασίσει ακόμα που θα πάμε. Ίσως στο εξοχικό στο Μπουτάν, να μη μας βρει ποτέ κανείς…», είπε κι όπως χαμογέλασε άστραψε στο σκοτάδι ένα χρυσό του δόντι.

Στο Μοτέλ όλοι περιμένανε την Τσίχλα να φάει το τοστάκι της για να ξεκινήσουν. Είχαν ήδη καταστρώσει σχέδιο εξόντωσης κι από την πολλή σκέψη της είχε ανοίξει η όρεξη. «Τελείωνε επιτέλους!», έλεγε η Αρχιμαφιόζα νευρικά, ενώ ο Ψηλός προσπαθούσε να εκνευρίσει τον Κοντό, θυμίζοντάς του το αποτυχημένο σχέδιο στο εστιατόριο, τότε, με την αποστολή Σεντρίνκ. Ο Κοντός θα έκανε τις τάχα μου διαπραγματεύσεις με τον Lan King Tcang, για το πώς θα γίνει η ανταλλαγή. Θα έπρεπε να τον πείσει ότι θα γίνει η εν λόγω ανταλλαγή κι ήταν ο καλύτερος στα ψέματα. Ο Ψηλός θα έκανε τον κακό μπάτσο, θα έσκουζε συνέχεια «πάμε να φύγουμε ρε, δε του δίνουμε τίποτα!», για να δίνει τέμπο στη βραδιά και να σπείρει τον εκνευρισμό. Η Αρχιμαφιόζα ως συνήθως, θα περίμενε στο αμάξι καλωδιωμένη, παρακολουθώντας τις κινήσεις τους, από τις νανοκάμερες του τύπου AAF12capilarisation, που είχαν φυτέψει στο κεφάλι του Ψηλού, ώστε να βλέπει πανοραμικά. Και τέλος, η Τσίχλα είχε τον πιο δύσκολο ρόλο… Θα έπρεπε να σβήσει τη φωτιά του λυχνία, τη φωτιά που κανείς ποτέ δεν τόλμησε να σβήσει από το 1650, ούτε για μία ώρα, ούτε για ένα λεπτό. Σύμφωνα με τις διαταγές του αυτοκράτορα Σαχ Τζαχάν, η φωτιά δεν έπρεπε να σβήσει ποτέ κι έτσι είχε τηρηθεί μέχρι τότε… Όσο για τη βέρα… Αυτή την είχε ο Κοντός, δεν την εμπιστευόταν σε άλλον και ούτε τους είχε πει που την έκρυψε. «Να τα λες με σωστή προφορά να καταλαβαίνει!», μάλωσε ο Κοντός τον Ψηλό κι έδειξε με το βλέμμα την Αρχιμαφιόζα.

Δώδεκα τα μεσάνυχτα ακριβώς, εκείνου του Σαββάτου, η Συμμορία του Μαρκαδόρου κατέφθασε στο επιβλητικό Ταζ Μαχάλ. Η ομάδα Α’ με κωδικό όνομα «τα μάτια και τα αφτιά του βασιλιά» μπήκαν στο κτίριο από μια κρυφή πόρτα. Ο  Ψηλός (τα μάτια) είχε πάρει στους ώμους του τον Κοντό (αφτιά, επειδή άκουγε στο αφτί τις οδηγίες της Αρχιμαφιόζας), για να μη ξεχωρίζουν οι σκιές τους στο σκοτάδι και γιατί ο Κοντός έχει μια τάση να επιβάλλεται στους άλλους όπως και να’χει. Η ομάδα Β’ με κωδικό όνομα « Σκούπα και φαράσι» , δηλαδή η Αρχιμαφιόζα κι η Τσίχλα περίμεναν στο αμάξι. Η Αρχιμαφιόζα (συντονιστής)άνοιξε το λαπτοπ, συνέδεσε τα καλώδια και παρακάλεσε την Τσίχλα να μην αγγίξει τίποτα. «Μπήκανε… Σε έξι λεπτά ξεκινάς!», της είπε κι η Τσίχλα για τα επόμενα έξι λεπτά κοίταγε το ρολόι της. «Τώρα!», της είπε και της έκανε νόημα να εισβάλλει στο κτίριο… Η Τσίχλα φορούσε στολή δύτη, διέσχισε τον κήπο μπουσουλώντας, με ένα μακροβούτι πέρασε στην άλλη όχθη της πισίνας. Έφτασε στην πρόσοψη του κτιρίου την ώρα που τα μάτια του Κοντού συναντήθηκαν ξανά με τα μάτια της Βιολέτας…όχι τα πραγματικά, αλλά αυτά του τατουάζ στο στήθος του Lan King Tchang. Ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις… «Εσύ πρώτος!», «όχι εσύ πρώτος!». «Μίλα του γλυκά κι όμορφα!», έλεγε η Αρχιμαφιόζα στο μίκρο κι έτσι το «εσύ πρώτος»- «όχι εσύ πρώτος», είχε αρχίσει να μοιάζει με «σ’αγαπώ πιο πολύ!», «όχι εγώ πιο πολύ!», «όχι, εγώ πιο πολύ». Κάπου στο ενδιάμεσο παρενέβαινε ο Ψηλός με το «ρε» (πάμε να φύγουμε ΡΕ, μη του δίνεις τίποτα ΡΕ, τι θες ΡΕ, άσε μας ΡΕ φίλε…). Η Τσίχλα εκείνη τη στιγμή είχε σκαρφαλώσει σαν το κοριτσάκι από τον εξορκιστή στους τοίχους, γραπωνόταν από τις κολώνες και παρακαλούσε μέσα της να μην προκαλέσει κανένα σεισμό πριν καταφέρει να φτάσει στη φωτιά. Η Αρχιμαφιόζα ίδρωνε και ξε-ίδρωνε κι η Βιολέτα Λώρεν είχε γουρλώσει τα μάτια της (απορούσε πως βρέθηκε εκεί ο Ψηλός). Ο Lan King Tchang έβγαλε τις άλλες δύο βέρες από την κωλότσεπη, τις φίλησε και είπε «ήρθε επιτέλους η στιγμή να ανοίξω τη σαρκοφάγο! Αλμπάν! Πιάσε τον Κοντό, είμαι σίγουρος ότι έχει τη βέρα πάνω του!», είπε κι η Αρχιμαφιόζα έδωσε σήμα «Τώρααααααα!!!!!». Η Τσίχλα έφτασε τη φωτιά, μάσησε λίγο άτακτα στην τσίχλα της, άρχισε να κάνει το στόμα της σαν μαϊμού που τρώει μπανάνα, φούσκωσε τα μάγουλα και μια γιγαντιαία τσιχλόφουσκα ξεπρόβαλλε από τα καλοσχηματισμένα χείλη της… 4…3….2….1… η τσιχόφουσκα σκάει  κι η φωτιά σβήνει! Μέχρι να ξεκλειδώσει τον φακό του iphone ο Lan King Tchang, ο Κοντός έχει σκίσει με τα δόντια του τις ίνες μεταξιού της Γιφέι, η οποία ορμάει στον Αλμπάν και τον αρχίζει στο μπουνίδι. Η Βιολέτα Λώρεν αρχίζει να τρέχει με τις χειροπέδες σβαρόφσκι για να πάει να βρει την Αρχιμαφιόζα (την Τασούλα την αφήσανε στο κλουβί γιατί δεν έβρισκαν το κλειδί).

Ο Ψηλός βρίσκει ευκαιρία να χουφτώσει λίγο τον Κοντό (είπαμε είχε σκοτάδι) κι ο Lan King Tchang, που πλέον βλέπει χάρη στο iphone τους επιτίθεται για να κλέψει τη βέρα. Τη στιγμή που η Βιολέτα Λώρεν το έσκαγε, αποφασίζει να βγάλει επιτέλους τα τακούνια της για να τρέξει πιο γρήγορα. Το δεξί τακούνι είχε σφηνώσει στο πόδι και τα χέρια της ήταν δεμένα. Αρχίζει να τινάζει τη γάμπα αλλοπρόσαλλα, το τακούνι «ξεκλειδώνει» από την καμάρα του ποδιού κι εκτοξεύεται με φόρα στο κεφάλι του Lan King Tchang, o οποίος πέφτει τέζα. «Ωραία! Βγάλε τις βέρες να πάρουμε τον θησαυρό!», είπε ο ματαιόδοξος Ψηλός κι ο Κοντός γύρισε και του άστραψε ένα χαστούκι. «Τι ; Τόσο κόπο κάναμε, ένα ρουμπίνι δεν μας αξίζει;», είπε κι ο Κοντός τρούλωσε τα χείλη όσο δεν πάει άλλο. «Αυτό, ήταν για το χούφτωμα!», είπε κι ύστερα έβγαλε τον μαρκαδόρο, επειδή ήταν φωσφοριζέ, μήπως και δουν την τύφλα τους μέσα στο σκοτάδι. Η Αρχιμαφιόζα είχε βγάλει το μανό κι έβαφε τα νύχια της από την αγωνία… Η Τσίχλα ξεκρεμάστηκε από το ταβάνι και πήγε να τους βρει. «Θα περιμένουμε να ξυπνήσει ή θα φύγουμε τρέχοντας;», είπε πλέον αγανακτισμένη, η κοιλιά της γουργούριζε ήδη… «Που είναι η βέρα μου;», είπε η Βιολέτα Λώρεν αποφασισμένη για όλα πλέον ενώ ο Ψηλός προσπαθούσε να βρει τις άλλες δύο. «Σας βλέπω τι κάνετε! Βγάλτε με από δω!», ούρλιαζε η Τασούλα. Η Τσίχλα με ένα άγγιγμα έσπασε την κλειδαριά και την ελευθέρωσε. Η Βιολέτα Λώρεν είχε ήδη πάρει από την τσέπη του Lan King Tchang τις άλλες δύο και κοίταξε με νόημα τον Κοντό. Ο Κοντός έβγαλε από την μπότα του την τρίτη βέρα. Τα τρία κλειδιά κούμπωναν τέλεια μεταξύ τους… Όταν τα τρία έγιναν ένα, η Βιολέτα πέρασε το δαχτυλίδι-κλειδί στο δάχτυλο της σαρκοφάγου κι εκείνη άνοιξε… Μόνο που για να ανοίξουν το δεύτερο κουτί, έπρεπε να λύσουν μια εξίσωση…

Δεν μάθαμε ποτέ αν τα κατάφεραν, αν έλυσαν τον γρίφο. Ο μύθος λέει ότι η μαθηματική εξίσωση δεν λύθηκε ποτέ από κανέναν κι έτσι, ο θησαυρός έμεινε κρυμμένος για πάντα. Ποιος ξέρει… Μπορεί και όχι… Πάντως η Συμμορία του Μαρκαδόρου συνέχισε να ζητιανεύει για ένα σταζ, να συμπεριφέρεται σαν όλους τους κανονικούς ανθρώπους, να πηγαίνει στο σούπερ με τα πόδια και μπλέκει σε σκοτεινές και βρώμικες υποθέσεις… Όσο για τον Lan King Tchang, έμεινε ξερός μέχρι την άλλη μέρα το πρωί… Τον βρήκαν οι φύλακες του Ταζ Μαχάλ και τον έστειλαν σούμπιτο πίσω στις φυλακές...


Υ.Γ. Μόνο η Αρχιμαφιόζα ήξερε καλά μαθηματικά, αλλά εκείνη την ώρα περνούσε το δεύτερο χέρι και δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί...