Goodmorning Greece

Καταρχήν σταματήστε να μιλάτε όλοι για το χαστούκι! Δεν ήταν χαστούκι, ήταν μπούφλες κανονικές και μη ξεχνάμε βεβαίως και το απεριτίφ στην αρχή, ήτοι το μπουγέλωμα.

Δεύτερον, ο άνθρωπος είναι ο εκπρόσωπος τύπου, δηλαδή, ο πιο κοινωνικός από αυτούς τους τύπους της Χρυσής Αυγής, οκέι; Καταλαβαίνεις τι θα γινόταν αν η Λιάνα εξόργισε τον Εγερ-θύτη δηλαδή, με μαχαιριά θα έβγαινε η γυναίκα και να πω ότι δεν σηκώθηκε από την καρέκλα της; Σηκώθηκε! Ενώ η μπουγελωμένη, ούτε καν ξαφνιάστηκε, μη σου πω ότι δροσίστηκε.

Και ναι κυρίες και κύριοι, η Λιάνα όντως κρατάει έναν λευκό φάκελο στο βίντεο, αλλά δεν είχε σκοπό να τον αγγίξει, λίγο αέρα ήθελε να του κάνει για να του φύγει η τσαντίλα! Άλλη τον ετσάντησε κι άλλη τις έφαγε κατάλαβες; Εγώ πάντως χάρηκα που η Λιάνα θυσιάστηκε για τη Δούρου, είναι το πρώτο βήμα ίσως για να τα βρει η Αριστερά που τα έχει χαμένα τελείως! Ενότητα αδέλφια! Ενότητα γιατί είναι μακρύ το χέρι του Χρυσαυγίτη και πρέπει να του το κόψουμε!

“ Πολιτεία ”, Πλάτωνος εν έτει 2012.

Γράφει η Αθηνά  Μπάτα...

Ο Πλάτων υπήρξε αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος, ο μεγαλύτερος μαθητής του Σωκράτη και δάσκαλος του Αριστοτέλη. Τρεις σημαντικοί φιλόσοφοι, τρεις λαμπρές προσωπικότητες στις οποίες ο μέσος Έλληνας κάνει καθημερινά μνεία ενόσω απολαμβάνει το φραπέ του σε κεντρική καφετέρια του Κολωνακίου ή σε κάποιο lounge bar του Μπουρναζίου. Σκοπός αυτού είναι να αποδείξει στους συνευρισκόμενους οτι “έν αρχή ην ο ελληνικός πολιτισμός”, γενεσιουργός αιτία του δυτικού κόσμου. Μετά από δύο ρουφηξιές φραπέ καταλήγει στο εξής συμπέρασμα “όταν εμείς είχαμε πολιτισμό και φιλοσοφούσαμε, αυτοί ήταν ακόμη στα δέντρα”.

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, την Πολιτεία χαρακτηρίζει η πολιτική κοινωνία, που μονολεκτικώς συνοψίζεται στην έννοια “πολίτευμα”. Και το πολίτευμα αυτής, επί του παρόντος τουλάχιστον, εν Ελλάδι και εν έτει 2012, δημοκρατία! Σε ένα τέτοιο πολίτευμα λοιπόν, ο κυβερνήτης πρέπει να συγκεντρώνει ορισμένα χαρακτηριστικά, τα εξής πέντε. Πρώτον, θα πρέπει να έχει μνήμη, όπως οι κ.κ Σαμαράς και Βενιζέλος που δεσμεύονται να απαλλάξουν τη χώρα από το ασήκωτο βάρος του χρέους, τη βαριά φορολογία κ την ανήκεστο βλάβη που αυτή έχει προκαλέσει στην ανάπτυξη της χώρας ξεχνώντας ότι την ίδια στιγμή έχουν ήδη προεκλογικά δεσμευτεί σε ένα τρίτο μνημόνιο, την ίδια στιγμή που η υπόλοιπη Ευρώπη, δηλαδή ο σύγχρονος γαλλογερμανικός άξονας, έχει ήδη τεθεί υπέρ μιας κοινής πολιτικής γραμμής οικονομικής λιτότητας σε βάρος της ανάπτυξης. Προφανώς οι ίδιοι κύριοι, και μελλοντικά κυβερνώντες, κρατούν ακόμη έντονα ζωντανό στη μνήμη τους το ελληνικό ΟΧΙ στην ιταλική κατοχή και μάλλον με αυτό οδηγό μας παραπέμπουν σε ένα ακόμη ΝΑΙ της κατοχής της κάθε τρόικας. Δεύτερον, ο κυβερνήτης θα πρέπει να έχει ευχέρεια και έφεση στη μάθηση. Τι πιο λαμπρό παράδειγμα από τον κ. Γ .Παπανδρέου, ο οποίος τόσα χρόνια κόποις μεν εις ματην δε, καταβάλλει προσπάθεια να εξασκήσει την ελληνική γλώσσα με απώτερο στόχο να γίνει χειριστής, αν όχι ασελγός της. Τρίτο χαρακτηριστικό γνώρισμα του κυβερνήτη είναι η μεγαλοπρέπεια. Σε αυτή την περίπτωση, στο μυαλό των περισσότερων εξ'ημών, ίσως, έρχεται στον νου εκείνο το μεγαλόπρεπο καλοκαίρι του 1996. Τότε που ο πρώην πρωθυπουργός κ. Σημίτης, ανακουφισμένος που απεφεύχθη μέγιστο διπλωματικό επεισόδιο, αν όχι σύρραξη ή πόλεμος, με τη γείτονα χώρα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, φίλου και κουμπάρου του κ. Κ. Καραμανλή, ευχαρίστησε εγκάρδια και δημόσια τον Αμερικανό πρόεδρο, κ.Κλίντον, που εξάσκησε αντί ημών, αλλά μάλλον για εμάς, καθήκοντα εξωτερικής πολιτικής, φημολογείται της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Τέταρτον, αυτός ο ίδιος κυβερνήτης θα πρέπει να έχει χάρη και συγγένεια με την αλήθεια, όπως ο κ. Γ. Παπανδρέου, ο οποίος με περισσή ειλικρίνεια το 2009 ομολόγησε ότι “ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ”, μόνο που του χρειάστηκαν μόλις τρία παραπάνω χρόνια για να μας αποκαλύψει την πάσα αλήθεια, προσθέτοντας ότι αυτό που πραγματικά εννοούσε είναι ότι πιστεύει στις δεξιότητες των Ελλήνων και ότι το ικανό ανθρώπινο δυναμικό αυτής της χώρας εργαζόμενο ΘΑ αποφέρει λεφτά και ανάπτυξη στην εθνική μας οικονομία. Ωστόσο, σε αυτό το σημείο ο κ. Παπανδρέου φαίνεται να δικαιολογείται διότι δεν έχει αποκτήσει ακόμη την απαιτούμενη ευχέρεια με την ξένη γι'αυτόν γλώσσα, την ελληνική. Τέλος, ο κυβερνήτης πρέπει να έχει συγγένεια και με τη δικαιοσύνη, όπως ο κ. Κ. Καραμανλής, διότι και αυτός διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας, και έκλεισε, με διαφάνεια πάντα, συμφωνίες με τη γερμανική εταιρία Siemens προκειμένου να εξοπλίσει με ηλεκτρικές συσκευές και ηλεκτρονικά συστήματα τα υπουργεία του, δίνοντας έμφαση στο υπουργείο Δικαιοσύνης, καθότι αυτό φαίνεται ότι είχε τις μεγαλύτερες ελλείψεις και άρα ανάγκες!

Ο Πλάτων, λοιπόν, επιβεβαιώνει ότι στην εποχή του (Ελλάδα, 427 π.Χ) δεν υπάρχουν άξιοι πολιτικοί και ο κόσμος δεν τους έχει εμπιστοσύνη, επειδή ακόμη και η πιο αγαθή φύση διαφθείρεται από τον απαιτητικό, για δόξα και χρήμα, περίγυρο ενισχύοντας το ''εγώ'' της και ξεφεύγοντας τελικά από το αγαθό, τη δικαιοσύνη ( Ελλάδα, 2012 μ.Χ). Άλλωστε,το πλήθος κι η ισχύουσα ανομία και διαπλοκή πολιτικών και προσωπικών συμφερόντων εκμαυλίζει τις συνειδήσεις και όποιος πράγματι έχει τη στοιχειώδη γνώση για το τί συμβαίνει ή θα εκμηδενιστεί ή θα καταντήσει γραφικός (Ελλάδα όλων των εποχών). Ως εκ τούτου, το πλήθος δεν έχει καμία σχέση με τη διακυβέρνηση και δε θα έχει ποτέ με αυτές τις συνθήκες. Πρακτικά αυτό αποδεικνύεται από το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα, όπου παρατηρήθηκε ποσοστό αποχής 38% σε μία περίοδο κρίσης και κρίσιμης εθνικής σημασίας που δεν νοείται Έλληνας πολίτης να μην παίρνει θέση και να μην εκφέρει πολιτική άποψη, παρά ως άβουλο μόρφωμα να εκχωρεί το ύψιστο δημοκρατικό δικαίωμα, αυτό του ''εκλέγειν'', σε ολίγους που κατά συνήθεια πλέον ή σαν η ψήφος να θεωρείται κληρονομική “υποχρέωση” προς τους γονείς, τους παππούδες ή τους παππούδες των παππούδων τους, επιμένουν τυφλά να επιλέγουν για αντιπροσώπους τους αυτούς τους ίδιους πάντα που με τόση “επιδεξιότητα” συγκεντρώνουν όλα τα παραπάνω γνωρίσματα του ικανού, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, κυβερνήτη. Διότι κάθε προσμετρημένη ψήφος θα πρέπει να μεταφράζεται ως βαθιά πολιτική γνώση και όπως ο κυβερνήτης θα πρέπει να έχει μνήμη, το ίδιο θα πρέπει να έχει και ο λαός και είναι θλιβερό όταν ο λαός ξεχνά και επιμένει να μοιράζει ψήφους και έδρες σε αυτούς που υποτιμούν την νοημοσύνη του, ξεπουλάνε τη χώρα και τη δημόσια αλλά και ιδιωτική περιουσία του. Διότι κάθε προσμετρημένη ψήφος αποτελεί πολιτική θέση και δεν προβγαίνει ύστερα από δύο ρουφηξιές φραπέ.

Μα ακόμη πιο θλιβερό, και πραγματικά μόνο θλίψη μπορεί κανείς να νιώσει γι'αυτούς τους πολίτες, είναι ότι κάποιοι από εμάς έδωσαν φωνή και 22 έδρες μέσα στη βουλή σε φασιστικά υποκόμματα, που καμία θέση δεν έχουν μέσα στο δημοκρατικό πολίτευμα. Διότι η δημοκρατία μας δεν ανέχεται τανκς στους δρόμους, δε θα ανεχτεί μία καινούρια χούντα, κανένα στρατό, είναι απαράδεκτο μια ολόκληρη πόλη να τελεί υπό καθεστώς συναγερμού και γιατί τελικά, αντί της ράβδου και του βεργώματος, που αυτοί προτείνουν, η δημοκρατία μας προτιμάει τον πολιτικό διάλογο. Το πολίτευμα μας είναι η δημοκρατία και αυτές οι 22 έδρες το μόνο που αποδεικνύουν είναι ότι υπάρχουν απαίδευτοι άνθρωποι που δεν μπορούν να συλλάβουν την έννοια της πολιτικής ούτε είναι ικανοί να αντιληφθούν από ποιους θα πρέπει αυτή να ασκείται και ποιοι είναι ικανοί να αναλάβουν μια τέτοια ευθύνη. Κι αν όντως κρίνουμε ότι οι υπάρχοντες πολιτικοί μας δεν είναι ικανοί να μας εκπροσωπήσουν, τότε σίγουρα αυτοί οι 22 που θα κάτσουν στα έδρανα της βουλής είναι οι πλέον ακατάλληλοι κι ανάρμοστοι να μιλήσουν εξ'ημών.


Υ.Γ. Η Αθηνά είναι φοιτήτρια πολιτικών επιστημών και διεθνών σχέσεων. Είναι απο εκείνους τους φίλους μου, που σας έλεγα στο προηγούμενο κείμενο, που δεν θα ψήφιζαν ούτε τα φασιστόσκυλα, ούτε τους κλέφτες, προδότες ΠΑΣΟΚ-ΝΔ... Είναι απο εκείνους του φίλους μου, που εκπροσωπεύουν τη γενιά μου επάξια... Είναι απο εκείνους τους ανθρώπους που έχουν κρίση, γνώση και αγάπη για την Ελλάδα. Ευχαριστώ πολύ την Αθηνά για αυτό το κείμενο, ειλικρινά. 

Για ένα ρολόι κι ένα όνομα...

Την τελευταία βδομάδα στο μετρό της Τουλούζης, όλα τα free press είχαν πρωτοσέλιδο τον πρώην Πρωθυπουργό. Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω… Πάω να πω Πρ… και η γλώσσα μου κολλάει… Πρρρρρρώην; Καταρχήν ας ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι για πολλά 24ώρα δεν βρίσκαμε διαθέσιμο Πρρρρρωθυπουργό. Όλα τα ελληνικά νοικοκυριά είχαν κλείσει τα φώτα κι είχαν κατεβάσει τα τηλέφωνα, γιατί φοβόντουσαν ότι θα χτυπήσει η πόρτα ή η super high tech συσκευή και θα επιστρατευτεί ο Κύριος του Σπιτιού για Πρωθυπουργός της χώρας. Από εκεί που όλοι σκίζονταν για αυτή τη θέση, τώρα την απόφευγαν όπως ο διάολος το λιβάνι.

 Ο λαός δεν είχε λόγο στην επιλογή του νέου αρχηγού του κράτους. Αυτό ήταν! Τέλος οι εκλογές!!! Διάβαζα ανά μια ώρα τις ειδήσεις κι έβλεπα τα «φαβορί» να ανεβοκατεβαίνουν… Τι φαβορί κι αηδίες; Γιουροβίζιον το κάναμε; Κι απορώ, με τόσους τρελούς που έχει η χώρα, πως και δεν παρουσιάστηκε κανένας να πει «Τον βρήκατε! Εγώ θα είμαι ο Πρωθυπουργός!!!». Διάβασα και αγγελίες «ΖΗΤΕΙΤΑΙ άνδρας άνω των 18 ετών, ανεξαρτήτου ειδικότητας, με έφεση στις ξένες γλώσσες πλην της Ελληνικής, με αγάπη για το ευρώ και ειδικές ικανότητες, με μεγάλη αντοχή στις βωμολοχίες και φθηνό ρολόι, για να αναλάβει τη θέση του Πρωθυπουργού της Ελλάδας». Όλα τα κατανοώ εκτός από τις «ειδικές ικανότητες». Το άκουσα και στην τηλεόραση… Κάποιος Πασοκατζής πετάχτηκε και είπε στη Βουλή ότι ο κ. Papandrèou είναι άτομο με ειδικές ικανότητες. Αυτό δεν το λέμε για τους διανοητικά ή κινητικά καθυστερημένους; Δεν θα διαφωνήσω εγώ με τον Πασοκατζή, όχι!

Το άλλο που δεν χωράει το μυαλό μου, είναι που ο μαλάκας μας, πήρε ψήφο εμπιστοσύνης (προφανώς και ήλπιζε ότι δεν θα τα καταφέρει, αλλά την πάτητε) και παραταύτα αποχώρησε. Ο Αντωνάκης πήρε το καπελάκι του κανονικά και σφύριξε αδιάφορα… Θα μας τρελάνεις ρε Σαμαρά; Άδειασε ο θρόνος κι εσύ παραλίγο να τον παραχωρήσεις στον Καρατζαφύρερ; Αυτός από την άλλη, ήθελε πολύ να δηλώσει συμμετοχή. Σου λέει, «έχω δείξει τις αρχηγικές μου ικανότητες, εδώ κουμαντάρω ολόκληρο τηλεάστυ! Σε 5-10 υπουργεία θα κωλώσω;». Η Παπαριγέ δεν είχε βάψει ρίζα κι έτσι δεν προλάβαινε… Κι ο τέντυ μπόης, ο Αλέξης, δεν θα το έκανε ποτέ αυτό, να βγει Πρωθυπουργός… Γιατί πολύ απλά δεν θέλει τις γραβάτες. Είδατε πουλάκια μου; Κανείς σας, για τον δικό του λόγο ο καθένας, δεν είναι έτοιμος να κυβερνήσει. Μου θέλετε και πολυκομματισμό. ΟΥΣΤ! Ορίστε τώρα, ούτε πολυκομματισμό, ούτε πλουραλισμό, ούτε καν δικομματισμό κι εκλογές. Ούτε καν ο Βενιζέλος, που μέχρι χθες ψόφαγε να περπατήσει πάνω από το πτώμα του Γιώργου, δεν θέλει τη θεσούλα. Γιωργάκη, δεν τη ζέστανες καλά…

Κι έτσι φτάσαμε να έχουμε εδώ και δυο μέρες ένα Πρωθυπουργό που φύτρωσε από το πουθενά, έναν τραπεζίτη που το λέει ο άνθρωπος «Δεν είμαι πολιτικός!» και νομίζει ότι του κάναμε μεγάλη «τιμή» που τον βάλαμε εκεί που τον βάλανε. Δεν κατάλαβε άραγε οτι τον πιάσαμε κότσο; Δεν σου κάναμε την τιμή βρε γλυκούλι, σε ρίξαμε στα λιοντάρια!!Εδώ βρίζαμε ολημερίς κι ολονυχτίς αυτός που εκλέξαμε, σκέψου τι έχει να πάθει ο άνθρωπος!

Εντάξει, τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς έτσι… Αλλά σε περίπτωση που αφήναμε το ελεύθερο να βγει εθελοντικά όποιος από τους πολιτικούς αρχηγούς ήθελε, κανείς δεν θα έβγαζε το φίδι από την τρύπα. Η Μπακογιάννη πάντως, σιγή ιχθύος αυτές τις μέρες. Άλλο κοράκι από εκεί… Αυτό που με ικανοποίησε μόνο, ήταν που ο Πρρρώην Πρωθυπουργός μας ξαναβρήκε στη σπιρτάδα στο βλέμμα, το χαμόγελο… «Τους ξεφορτώθηκα!» είπε από μέσα του και τώρα αστράφτει. Μη σου πω θα ξανασκουρύνουν οι τρίχες της κεφαλής τους, θα θεριέψει το μουστάκι κ.ο.κ.

Άτυχο ήταν το παιδί… Από μικρό γαλουχήθηκε με σκοπό να γίνει Πρωθυπουργός και τελικά έγινε ο πιο αποτυχημένος όλων των εποχών. Και τι του έμεινε τελικά; Ένα ρολόι κι ένα όνομα… 

Στα ναρκωτικά ο Γιώργος μας...

Δεν άντεξε, όπως φαίνεται, την πίεση που του ασκείται απο όλες τις πλευρές. Το τελευταίο διάστημα, ο ΓΑΠ φαινόταν τεθλιμένος και ανήσυχος, είχε στεγνώσει απο ιδέες και το χαμόγελο είχε σβήσει απο τα χείλη του. Σύμφωνα με μαρτυρίες, προχθές το βράδυ ο Πρωθυπουργός, ύστερα απο ξενύχτι με παλιούς Αμερικάνους φίλους του, εισήλθε στα λουτρά της βίλας του στο Καστρί για να μπανιαριστεί κι άρχισε να τραγουδάει τα εσώψυχά του. Η υπηρέτρια εξομολογείται "Μύριζα κάτι περίεργο, αλλά δεν έδωσα σημασία...Ο κύριος Γιώργος έχει στο γραφείο του πάντα εκείνη τη φωτογραφία απο τα νιάτα του στο USA, με τους αγαπημένους φίλους του κι ένα περίεργο πράγμα που νομίζω το λένε μπόνγκ! Φαινόταν ιδιαίτερα χαρούμενος, αισιόδοξος πέρα απο το συνηθισμένο, όπως θα είδατε κι εσείς στην τηλεόραση..."

Όπως φαίνεται, ο άμοιρος Πρωθυπουργός το τελευταίο διάστημα έχει κατρακυλίσει στα ναρκωτικά.Υπο την επίρρια ουσιών, αποφασίζει για το μέλλον της Ελλάδας και δίνει πάσα στον ελληνικό λαό να διαλέξει αυτοκτονία ή θάνατο. Χάρη στο αφτί της οικιακής βοηθού, βρήκαμε και σας παρουσιάζουμε αποσπάσματα απο τους τραγικούς στίχους του πιωμένου Γιώργου...

Απ’ το σπίτι δεν θα βγω, γιατί πίνω μπάφους και παίζω πρό,

Δεν έχω χρόνο ν’ ασχοληθώ, πίνω μπάφους και παίζω προ…

Οοοοο, πίνω μπάφους και παίζω πρό….

Οοοοο, πίνω μπάφους και παίζω πρό…

Με φωνάζουνε χαζό, που σαμποτάρω το λαό,

Για όλα όμως αδιαφορώ, πίνω μπάφους και παίζω πρό…

 Οοοοο, πίνω μπάφους και παίζω πρό…

Κι ο tod κι εγώ, πίνω μπάφους και παίζω πρό…

Δεν έχω χρόνο να σώσω το ευρώ, πίνω μπάφους και παίζω πρό!

Που θα βρω άλλο πρωθυπουργό; Πίνω μπάφους και παίζω πρό,

Είναι τραυματίας ο ando, πίνω μπάφους και παίζω πρό,

Αλλά έχει κέφια ο venizlo, πίνω μπάφους και παίζω πρό,

Και φέρνει βόλτες το μνημόνιο, πίνω μπάφους και παίζω πρό…

Έχω κλειστό το κινητό, με ψάχνει η Μέρκελ κι ο Sarko

Μη με αγχώνεις, δεν μπορώ, πίνω μπάφους και παίζω πρό…

Όλη μέρα είμαι εδώ, πίνοντας μπάφους και παίζοντας πρό…

Δημοψήφισμα θα πω, τη Βουλή την έκανα πορνό,

Να κάνω πίσω, δεν μπορώ, εύχομαι μόνο μην ξαναβγώ…

Δεν έχω χρόνο να ξυριστώ, μου τα’χουν πρήξει μα το Θεό,

Λεφτά υπάρχουν και θα τα βρω,

Αν πίνω μπάφους και παίζω πρό…

Οοοο, οοοο, πίνω μπάφους και παίζω πρό!

Οοοο, οοοο πίνω μπάφους και παίζω πρό!

Μουτζώνεις κι εσύ; Μουτζώνω κι εγώ!

Πίνω μπάφους και παίζω πρό!

Με καλτσοδέτα η Καιλή; Μπουρδέλο έγινε η Βουλή!

Οοο, οοο, μπουρδέλο έγινε η Βουλή…

Οοοο,οοο, κι αναρωτιέμαι ποιος θα βγει!

Dirty Guilty Halloween

Η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Ονόματα και πρόσωπα που αναφέρονται ανταποκρίνονται εντελώς και τελείως σε αληθινά πρόσωπα. 

Ο Χοντροπάγκαλος ήταν ανήσυχος από το πρωί… Εκείνη την ημέρα, όπως και όλες τις προηγούμενες, δεν είχε τίποτα να κάνει κι ήθελε να δροσιστεί, γιατί ως συνήθως, ίδρωνε σα γουρούνι… Ήταν από τους λίγους βλέπεις, που είχαν ανάψει το καλοριφέρ, με τα λεφτά του ελληνικού λαού βεβαίως. Θα αναρωτιέσαι, εύλογα, πως τα παχύδερμα κρυώνουν; Κι όμως, ακόμα κι οι χοντρόπετσοι κρυώνουν… Τους λούζει κρύος ιδρώτας, μη χάσουν τη θεσούλα τους.

Τέλος πάντων, ο Χοντροπάγκαλος, ως γνήσιος εκμεταλλευτής των όλων και των πάντων, αποφάσισε να εκμεταλλευτεί το Halloween για να βγει έξω στον κόσμο, να πάρει μια ανάσα. Βλέπεις, έπρεπε να είναι μασκαρεμένος σαν καραγκιόζης που είναι ούτως ή άλλως… Δεν τον έπαιρνε πια να κυκλοφορεί δημόσια σαν απλός πολίτης, έφτανε το σκατό στην κάλτσα μην του πετάξουν χλέπες, γιαούρτια, αβγά, βρισιές, ντομάτες… Πιο πολύ φοβόταν τις βρισιές, γιατί τα υπόλοιπα (χλέπες, γιαρούτι, αβγό, ντομάτα) τρώγονται, οπότε δεν θα είχε πρόβλημα για ένα πρόγευμα παραπάνω. Θα του τα πετάγανε κι εκείνος ευχαριστημένος θα άνοιγε το στόμα και θα τα χλαπάκιαζε όλα, πριν προλάβουν να λεκιάσουν το ακριβό του κουστούμι (αγορασμένο πάντα από τα λεφτά μας). Πως θα συνδυάσει την σωματική ευεξία κι ακεραιότητα με την ψυχολογική πρεμούρα; Πως θα γινόταν αόρατος; Αόρατος, με τίποτα.

Αποφάσισε να κάνει μπάνιο στη λίμνη της Βουλιαγμένης. Θα περνούσε απαρατήρητος, μασκαρεμένος Τέρας του Λοχ Νες σε ελληνική απόδοση. Θα κολυμπούσε άφοβα, αφήνοντας την χοντροκοιλάρα του να επιπλέει σα σημαδούρα, θα ένιωθε ανάλαφρος με την άνωση κι άλλωστε για εκείνον, η είσοδος στη λίμνη ήταν τσάμπα! Ναι! Τσάμπα! Με το φτωχό μυαλό του, πίστευε πως οι φορολογούμενοι δεν θα πηγαίνουν για μπάνιο σε τέτοιους καιρούς, γι’ αυτό ψηφίζει συνέχεια τα νέα μέτρα… Για να έχει ρεσερβέ όλα τα μέρη που συχνάζει. Κι αν περίσσευαν σε κανέναν τα λεφτά για να κάνει μπάνιο στη λίμνη, θα ήταν από εκείνους τους πλούσιους που δεν φορολογούνται, άρα θα σφύριζαν αδιάφορα. Ποιος θα τολμήσει να τα βάλει με τη φάλαινα; Μια κωλοτούμπα να κάνει στο νερό και τους έχει καταπιεί όλους η λίμνη από το στροβίλισμα.

 Έβαλε το μαγιουδάκι του, εκείνο που αγόρασε με τόση αγάπη πέρσι στις διακοπές (με τα λεφτά μας πάντα). Χτένισε και τις πέντε τρίχες που έχει στο κεφάλι και κατευθύνθηκε προς τη λίμνη. Με το κεφάλι τεντωμένο. Τι θράσος; Μα πως τολμάει να μην περπατάει σκυφτός; Τελικά περπατούσε με το σαγόνι ψηλά για να τεντώνει το προγούλι, του έχουν πει πως έτσι βγαίνει καλύτερα στον φακό… Στην πραγματικότητα, είναι ο μόνος τρόπος για να χωρέσει στο πλάνο της κάμερας. Τέλος πάντων, καμαρωτός και με τεντωμένο το προγούλι περνάει στην είσοδο χωρίς να πληρώσει. Ντορπιάρης, όπως είναι, κάνει να βγάλει τη μπλούζα και να αρχίσει τις διατάσεις, αλά Λάμπρος Κωνσταντάρας. Και τότε μια εξαγριωμένη γιαγιά, που ήταν έτοιμη να πληρώσει την είσοδο μέχρι που είδε ότι το βουβάλι μας δεν πληρώνει τίποτε, άρχισε να ουρλιάζει και αν τον βρίζει δίχως έλεος. Δεν ξέρω αν τον είπε μαλάκα, που είναι, κλέφτει, που είναι,  υπερτροφικό γουρούνι, που είναι, αρχικοπρίτη, που είναι σίγουρα, το λέει και μόνος τους, ίσως προδότη, που αναμφισβήτητα είναι. Σίγουρα όμως έπρεπε να τον πει και γύφτο.

Κατά τη γνώμη μου έπρεπε να πληρώνει διπλό εισιτήριο. Πρώτον, γιατί πιάνει πολύ χώρο και δεύτερον γιατί ευθύνεται αποκλειστικά για την υπερχείλιση της λίμνης μας. Τρίτον, άνθρωποι τόσο βρωμιάρηδες, μολύνουν το περιβάλλον. Και τον προδότη κι αν τον πλένεις, το σαπούνι σου χαλάς!

Ο Χοντροπάγκαλος δεν ξαφνιάστηκε, γιατί ήταν η δεύτερη φορά που οι κολυμβητές της λίμνης τον χλευάζουν και τον διώχνουν. Διέταξε να πετάξουν έξω την επαναστάτρια γιαγιά και την απείλησε με μήνυση. Και τότε η γριά, πήρε φόρα κι έπεσε στη λίμνη και δεν έβγαινε για κανένα λόγο… Οπότε το Τέρας του Λοχ Νες, αποχώρησε και ξέχασε να τεντώσει το προγούλι.

Στις πόσες φορές θα καταλάβεις Θεόδωρε ότι δεν θέλουμε Τέρατα στη λίμνη; Τόσα λεφτά μας έφαγες, χάθηκε ο κόσμος να φτιάξεις μια θερμαινόμενη πισίνα στο σπιτάκι σου;;; 

Η απαγορευμένη λέξη

Οι Κατσέλες έχασαν τη φωνή τους… Δεν τη λυπάμαι, γιατί κάποτε είπε πως είναι φυσιολογικό οι νέοι να έχουν μισθούς πείνας με πιθανότητες ανέλιξης… Τι λες κυρά μου; Στη χώρα αυτή δεν υπάρχουν ευκαιρίες για τέτοια πράγματα… Από όλες τις αρχές μας, πρώτη χάθηκε η αξιοκρατία. Και η δημοκρατία έχει χαθεί από καιρό…

 Όχι απλά δεν τη λυπάμαι, αλλά μάλιστα πιστεύω ότι είναι παλαβή, το πρόβλημά της δεν ήταν που οι μισθοί θα φτάσουν τα 300 ευρώ κι ο κόσμος θα πεθάνει της πείνας, αλλά ότι θα χαθούν πολλά λεφτά από την αγορά κι η Τρόικα θα μας κάνει ντά που δεν πετύχαμε τους στόχους μας.  Για εμάς τα κοροιδάκια, κουβέντα! Ε λοιπόν κυρά Κατσέλη, επαναστάτρια του κώλου, τώρα  ξέρεις πως είναι να σε εκβιάζουν… πως είναι να μην μπορείς να διαφωνήσεις. Πόσο έχετε ξεφτιλίσει τη Δημοκρατία : Ή συμφωνείς ή σε παίρνει ο διάολος. Καλό δρόμο λοιπόν… 


#άρθρο37

Ο μπαμπάς μου…

Τ’ ομολογώ, μου άρεσε πολύ η ζωή μου στην Ελλάδα. Ήμουν καλομαθημένη. Μου άρεσε το status μου, η περιοχή που έμενα, οι άνθρωποι που συναναστρεφόμουνα, το φαγητό που έτρωγα, η διασκέδαση που είχα απλόχερα όποτε και όπου ήθελα. Είχα το αυτοκίνητό μου και πήγαινα παντού ανενόχλητη… Λίγο στη βενζίνη δάγκωνα το χέρι πριν το βάλω στην τσέπη, αλλά και πάλι… Καλά ήταν. Μιλούσα στο κινητό όποτε χρειαζότανε και γενικά όποτε γούσταρα να μιλήσω, να διευκρινίσω κάτι, να τσακωθώ λίγο παραπάνω. Μου άρεσε που έκανα ταξίδια με τον μπαμπά μου σε όλο τον κόσμο, που τις Κυριακές τρώγαμε έξω, που δεν σκέφτηκα ποτέ αν θα πάρω το καλύτερο δώρο στον αδερφό μου ή κάτι πιο μέτριο. Επίσης, απολάμβανα το εξοχικό μου, από ψώνια είχα ό,τι χρειαζόμουν όχι κάτι υπερβολικό, αλλά ήμουν ευχαριστημένη. Χαιρόμουν να πηγαίνω συχνά για καφέ, γιατί προτιμώ να λέω τα νέα μου από κοντά κι όχι από το facebook. Αυτά είχα τότε… τώρα είμαι σε άλλη χώρα για σπουδές και ξέρω ότι τίποτα δεν θα είναι ίδιο όταν γυρίσω. Γιατί θα γυρίσω… Γιατί σπίτι μου, είναι εκεί που βρίσκονται οι αγαπημένοι μου άνθρωποι. Στο διάολο τα λεφτά!

Στο μυαλό μου είχα πάντα ότι μετά τις σπουδές μου (συμπεριλαμβανομένου του μεταπτυχιακού, που θα έκανα στα καπάκια μετά το πρώτο πτυχίο) θα έβρισκα μια δουλειά και θα γινόμουν επιτέλους οικονομικά ανεξάρτητη. Παρότι δεν έγινε έτσι, γιατί χρειάστηκε να χαραμίσω δυο χρόνια μετά το πτυχίο σε δουλειές του ΚΩΛΟΥ, που απλά με εκμεταλλευόντουσαν και συνεχίζουν να το κάνουν σε άλλους σαν εμένα (οι επιχειρησούλες που αλλάζουν προσωπικό κάθε έξι μήνες), η ζωή μου δεν άλλαξε πολύ, γιατί έχω έναν πατέρα που λατρεύει τα παιδιά του, που δουλεύει πολύ για να τους παρέχει τα πάντα και που μας στηρίζει ακόμα, είτε στα 23, που είμαι εγώ, είτε στα 5 που είναι ο αδερφός μου. Με τον πατέρα μου να φανταστείς, πάντα τσακώνομαι και πάντα παρεξηγιέμαι, συμφωνούμε και διαφωνούμε πολύ ταυτόχρονα. Τέλος πάντων, ο πατέρας μου, παρότι πιστεύει πως δεν τον έχω σε εκτίμηση θα το πω, είναι από τους σπουδαιότερους ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Έχει ένα μυαλό διαμάντι, μπήκε στην ιατρική 15,5 χρονών. Πρόκειται για ανοιχτή εγκυκλοπαίδεια, γνωρίζει σχεδόν τα πάντα. Είναι δραστήριος, ασχολείται με τον αθλητισμό, ταξιδεύει… Αγαπάει και βοηθάει τους ανθρώπους γύρω του.  Δίνει πάντα λεφτά στα παιδιά στα φανάρια κι ας ξέρει ότι ίσως είναι μάταιο. Αγαπάει πολύ τη ζωή γενικά.

Ο πατέρας μου λοιπόν, δεν παίρνει φακελάκι, φορολογείται κανονικότατα και πολύ περισσότερο απ’ ό,τι θα έπρεπε, δεν είναι από τα γιατρουδάκια που έχουν γραφείο στο Κολωνάκι και δηλώνουν ετήσιο εισόδημα 200 ευρώ. Είναι ένας Κύριος. Ανοίγει ανθρώπους και με τα ίδια του τα χέρια σώζει ζωές. Του αξίζει να έχει ένα όμορφο σπίτι και να μπορεί να φάει τα λεφτά του όπως ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ και πιστέψτε με, δεν είναι καθόλου σπάταλος ως καταναλωτής. Θέλει απλά να ζει καλά, γιατί μπορεί, γιατί δουλεύει, γιατί καθημερινά συναντάει γυναίκες με καρκίνο που κρέμονται πάνω του για να τις σώσει και νομίζω γι’ αυτό ζει τόσο έντονα, γιατί ξέρει πόσο μικρή είναι η ζωή.

Δεν πλέκω το εγκώμιο κανενός. Δεν έχω πει στον μπαμπά μου ποτέ , ποτέ ότι τον αγαπάω πολύ. Δεν του το έχω πει ποτέ κατάμουτρα, γιατί όπως σας είπα, συνήθως είμαστε σε κόντρα. Έχω πολύ μεγάλο άγχος να μη τον απογοητεύσω, να γίνω κάτι στη ζωή μου, να μην είμαι πια ένα βάρος. Όχι ότι θα σταματούσε να μου παρέχει τα πάντα, αυτό το κάνει ούτως ή άλλως, ακόμη κι όταν είμαστε σκοτωμένοι. Αυτό είναι το χρέος των γονιών φαντάζομαι… Χρέος να αγαπούν το παιδί τους κι έτσι κι αλλιώς, όσο μπορεί ο καθένας να το/τα στηρίζει. (Και δεν μπορώ να καταλάβω άλλους γονείς που δεν καταδέχονται να πάνε στο γάμο του παιδιού τους επειδή δεν γουστάρουν τη νύφη, δεν θέλουν να γνωρίσουν το εγγόνι τους, ή δεν μιλάνε καν στο παιδί τους για τον χ, ψ, λόγο. Ακόμα και οι μητέρες κατά συρροή δολοφόνων αγαπάνε τα παιδιά τους. Άσχετη παρένθεση, αλλά έχω λόγο που το γράφω κι ας μη το διαβάσουν ποτέ αυτοί στους οποίους αναφέρομαι).  Είχαμε μείνει λοιπόν, στο «χρέος». Είμαι ευγνώμων που ο πατέρας μου κάνει τα πάντα για εμένα και το δικό μου χρέος είναι να γίνω κάτι σε αυτή τη ζωή, να με καμαρώσει, να ανταμειφτούν οι κόποι των γονιών μου που με ανέθρεψαν όσο καλύτερα μπορούσαν και ακόμα πληρώνουν για να σπουδάσω. Είμαι εξοργισμένη, πραγματικά, δεν μπορώ άλλο να τους μιλάω στο skype και να τους βλέπω κάθε μέρα και πιο χάλια και να ξέρω ότι δεν μπορώ να βοηθήσω σε τίποτα προς το παρόν. Όχι να έχουμε τύψεις που σπουδάζουμε!

Όσοι λοιπόν με διαβάσατε σήμερα μέχρι τέλους, θα μάθετε και γιατί αναφέρομαι τόσο πολύ στην οικογένειά μου τώρα τελευταία… Έχω φτάσει πλέον στο σημείο, να ανησυχώ περισσότερο για την υγεία των γονιών μου, παρά για το μέλλον μου, με τους αλήτες που έχουμε μπλέξει.

Σήμερα λοιπόν, μου είπαν ότι ο Υπ. Οικονομικών δήλωσε πως στην Ελλάδα υπάρχουν δυο κατηγορίες ανθρώπων. Αυτοί που πληρώνουν κι αυτοί που δεν πληρώνουν. Επομένως, αυτοί που πληρώνουν, θα πληρώσουν και για τους άλλους που δεν πληρώνουν. Άκου να δεις μαλάκα Βενιζέλε, στην Ελλάδα υπάρχουν δυο κατηγορίες ανθρώπων. Εκείνοι που είναι σαν τον μπαμπά μου κι οι άλλοι που αν δεν πληρώνουν πρέπει να τους κάνεις να πληρώσουν και να μας αφήσεις εμάς στην ησυχία μας! 

Κ. Βενιζέλε σας ακούω!

 Αχ θυμίστε μου το ονοματάκι το κανονικό… πριν το αλλάξετε σε Βενιζέλος… Τέλος πάντων, ανησυχώ για το μέλλον μου. Τι θα λέγατε στους νέους για να τους παρηγορήσετε;

Πάμε πολύ καλά και δεν το έχετε καταλάβει νομίζω. Καταρχήν, θα εξαφανιστούν από την Ελλάδα οι συνταξιούχοι. Γιατί; Γιατί τους κόβουμε κι άλλο τη σύνταξη, οπότε θα πεθάνουν στην πείνα! Έξυπνο, το ξέρω …  Άρα θα μείνουμε εμείς κι εμείς (γιατί ως γνωστόν οι γέροι είναι περισσότεροι από τους νέους σε αυτή τη χώρα). Ζήτω ο πρόωρος θάνατος!

(μα εσείς δεν είστε νέος… κι είστε αντιοικονομικός! Και παίρνετε σύνταξη όποτε θέλετε και κανείς δεν θα σας τη μειώσει… Μήπως πρέπει να αυτοκτονήσετε για να απαλλάξετε το έθνος από το περιττό σας βάρος;)

Πως ακριβώς θεωρείτε ότι το άνοιγμα των επαγγελμάτων θα βοηθήσει τη χώρα οικονομικά και κοινωνικά;

Με το άνοιγμα των επαγγελμάτων όλα θα είναι τέλεια! Θα εξαφανιστούν οι ελεύθεροι επαγγελματίες κι όλα θα λειτουργούν σαν το ΙΚΑ ή και χειρότερα! Η προοπτική είναι εκπληκτική: Θα γίνουν όλα επιχείρηση, μετά οι επιχειρήσεις θα ενωθούν αναγκαστικά, θα τις αγοράσουν κι αυτές οι ξένοι επειδή το χρέος μόνο μεγαλώνει και το αποτέλεσμα: Μονοπώλιο παντού! Όταν θα γίνει αυτό, θα ευημερήσει πολύ η μαύρη αγορά, οι κομπογιαννίτες γιατροί, το κρυφό σχολειό… Όλα θα είναι όμορφα και παραδοσιακά, σαν πριν την Επανάσταση! Γιατί να γίνεις δικηγόρος, άμα μπορείς να ανοίξεις δικηγορικό γραφείο και να προσλάβεις 2-3 πεινασμένουςδικηγόρους που ξύνουν το δόντι με το νύχι τους, έξω από την Ευελπίδων; Ζήτω ο αναλφαβητισμός κι ο εξευτελισμός των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων!

Μα αν εξευτελιστούν τα Πανεπιστήμια, τι θα απογίνει η νέα γενιά;

Κοιτάξτε, λίαν συντόμως  οι  αλλοδαποί θα φύγουν τρέχοντας γιατί θα πάρουμε εμείς όλες τις δουλειές, όταν επιτέλους καταλάβουμε  σαν λαός ότι δεν υπάρχει λόγος να σπουδάσεις. Ο Έλληνας πρέπει να αλλάξει νοοτροπία, να μην είναι τόσο στενόμυαλος «σχολείο- σπουδές- μεταπτυχιακό- εργασία». Όχι, αυτό θα αλλάξει.  Αυτό το μήνυμα περνάει η κυβέρνηση όταν  ούτως ή άλλως δεν υπάρχουν βιβλία στα σχολεία- σε κάποιες περιοχές δεν υπάρχουν ούτε καν σχολεία! Δική μας ιδέα! Του ΠΑΣΟΚ! Τα παιδιά πλέον, θα μπορούν να βγουν στα φανάρια. να πλέκουνε πουλόβερ, να  γίνουν εργάτες που θα χτίζουν τις πολυεθνικές, οι οποίες θα αρχίσουν να φυτρώνουν η μία μετά την άλλη, αλλά θα στελεχώνονται μόνο από ξένους δόξα το Θεό! Μπορούν επίσης να  νοικιάζονται στο ΝΑΤΟ (υποχρεωτικά, γιατί η Ελλάδα δεν θα έχει λεφτά να συνεισφέρει σε πολεμικό εξοπλισμό, άρα θα πρέπει να δώσει κρέας). Οι τυχεροί θα μπορέσουν να ζητιανέψουν δουλειά στο Κινέζικο Λιμάνι του Πειραιά! Εσύ ποιον νόμιζες ότι εννοούσαμε «ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια»; Εσύ έχεις πτυχία χρυσό μου, αχρείαστη είσαι. Ζήτω η παιδική εργασία!

Εσείς φαίνεται να γνωρίζετε καλά τα οικονομικά θέματα. Πιστεύετε ότι η κρίση θα γίνει αφορμή να σταματήσει η ακρίβεια;

Οι τιμές δεν πρόκειται να πέσουν που να χτυπάς τον κώλο σου κάτω. Θα αρχίσουν οι ληστείες (βλ. Αργεντινή).  Όταν είσαι στη ζούγκλα, σου βγαίνουν άγρια ένστικτα. Αυτό περιμένουμε με ανυπομονησία, έχουμε γίνει πολύ φλώροι τώρα τελευταία! Μας επιτίθονται στην Ομόνοια και ο Έλληνας δεν ξέρει πώς να ανταποκριθεί, τα περιμένει όλα από την αστυνομία! Οπότε, μια χώρα οικονομικά και πολιτικά κατεστραμμένη δεν είναι παρά μια ζούγκλα. Αποφασίσαμε πως πρέπει η αστυνομία όλη να κάθεται στο Σύνταγμα να φιλάει τις κουτσουλιές από τα περιστέρια! Κι όποιος δεν μπορέσει να κλέψει, θα κόψει το φαί και θα αναζητήσει κάτι άλλο να τον κρατήσει όρθιο και κεφάτο (γιατί και τα φάρμακα π.χ. αντικαταθλιπτικά είναι πανάκριβα). Και τότε, ελπίζουμε να ξεφυτρώσει ένα αντίστοιχο «πάκο» (καταστροφικό κακής επεξεργασίας ναρκωτικό, τρομερής εξάρτησης,  που κάπνιζαν όλοι οι νέοι στην Αργεντινή), που στην πορεία θα φορολογηθεί (αφού έχουν όλοι πάθει εξάρτηση). Ζήτω η βία και τα ναρκωτικά!

Ευχαριστώ πολύ, με καλύψατε!

ΚΙ ΕΣΥ ΚΙ Ο ΓΡΥΛΛΟΣ ΣΟΥ!

Ποτέ ξανά άλλοτε, οι δημοτικές εκλογές δεν είχανε πάρει τέτοιες διαστάσεις. Έχουν ξεφύγει τελείως από το τοπικό επίπεδο, έχουν περάσει στο εθνικό και πλέον και το διεθνές πεδίο. Έχουν συνοδευτεί με έμμεσες και άμεσες απειλές, με λίγο φως από τη λάμψη του Ομπάμα που επίσης έχει εκλογές και σφίγγεται όσο να πεις, με μπαρούτι που μυρίζει παντού, με φακέλους βόμβες (προτιμώ τις «μπόμπες», είναι πιο αστείο), που όπως πολύ λαικά λέει κι ο ρεπόρτερ του ΑΝΤ1 , «ξεφυτρώνουν σα τα μανιτάρια». Φαίη Σκορδά κι άλλες ύπουλες έγκυοι ετοιμάζονται να γεννήσουν τη νέα γενιά ανταρτών! Βεβαίως! Γιατί όλες αγόρια κάνουν τελευταία…
Εντωμεταξύ, τα τηλεοπτικά διαφημιστικά σποτ για τις Εκλογές ολοένα και πιο γελοία γίνονται. Το κακό ξεκίνησε από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, που ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, βγήκε στο γυαλί και ζητούσε την ψήφο μας. Ούτε ο Σαρκοτζής (ναι βρε, ο Νικολής!!!) τόσο γλιν-γκλίν. Τώρα οι υποψήφιοι έχουν ξεφύγει εντελώς. «Γιατί είναι μαγκιά να αφήνεις τα σίγουρα», μας λέει ένας νεαρός Πειραιώτης την ώρα που ψηφίζει δοκιμαστικά τον Μιχαλολιάκο. Άφησε τη βουλευτική καρέκλα του για να γίνει Δήμαρχος, γι’ αυτό – για όποιον δεν κατάλαβε ή δεν άκουσε. Ανοίγω τη FAQ και βλέπω (πάλι…) τον υποψήφιο Περιφερειάρχη, που είναι νιός, γιατρός και έτοιμος για γαμπρός (και στην εκπομπή της Στεφανίδου όταν ήταν καλεσμένος τα κοριτσάκια του μιλούσαν στον ενικό και του την έμπαιναν που το εισιτήριο του μετρό κοστίζει 1€, σοβαρό επιχείρημα, είναι το νούμερο ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός… - κι αυτά τα κοριτσάκια ψηφίζουν; Θεέ και Κύριε!). Και πως τον ονόμαζε ο τίτλος του άρθρου της FAQ?; «The cute guy». Καλά, καλά δεν προλάβαμε να χωνέψουμε τον «sweet young guy Tsipra», πήραμε το λάβαρο και αναζητάμε τώρα τον Νέο Next Top Model Periferiarchi».
Αφού καμαρώσαμε τη συνέντευξη της Πιπιλή στη Μενεγάκη (τουλάχιστον επρόκειτο για την ιστορική συνάντηση δυο ξανθών σε ροζ φόντο…) σειρά είχε η Κανέλλη στη Μενεγάκη (σα να βλέπω τη συμφιλίωση της Ούρσουλα με την Άριελ η μικρή γοργόνα- πάντα σε ξανθό) και σε λίγο θα φέρει και τον Παπούλια στο στούντιο, ή ακόμα χειρότερα τη Μέρκελ, ή ακόμα πιο μακριά, τη Χίλαρι Κλίντον. Μετά το Λάρυ Κινγκ, η Ελένη Μενεγάκη κυρίες και κύριοι. Μας έχει βάλει τα γυαλιά. Για να μη ξεχάσω τον Ψινάκη (ηχητικό εφέ «Μπαμ και κάτω, ήρθες και έφερες τα πάνω κάτω, μωράκι μου φευγάτο»), που θα μπει στο δημοτικό συμβούλιο μετά την εκλογή του και απευθυνόμενος στον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου μπορεί να πετάξει κανένα «Τι; Σκουπίδια; Άντε μωρέ σαχλή!», ή «Θα ανακαινίσουμε πάλι την πλατεία Συντάγματος; Θεά αγάπη μου!».

«Πάρε θέση, με τη ψήφο σου», μας συμβουλεύει το διαφημιστικό σποτ της μπλε παράταξης (τελευταίο πλάνο το κούτελο του Σαμαρά να χαμογελάει σφίγγοντας το χέρι μιας ψηφοφόρου). Ρεεεε τι έχουμε πάθει… Ψηφίστε κανέναν άξιο Δήμαρχο κι αφήστε τις παπαρολογίες και τα έμμεσα πολιτικά μηνύματα! Δεν ψηφίζεις ούτε επειδή ο υποψήφιος είναι όμορφος και νέος, ούτε επειδή είναι γέρος και ετοιμοθάνατος, ούτε επειδή κάτι τρέχει στα γύφτικα. Τι υποκρισίες είναι αυτές; Στο δικό μου Δήμο, ο μοναδικός Πασοκατζής ΚΑΙ θερμός «χειροκροτητής» του Πάγκαλου (όταν πριν λίγο καιρό μας ενημέρωνε προσωπικά για το σχέδιο Καλλικράτης) ενώθηκε με τον Κασιδόκωστα, τι ενώθηκε δηλαδή, ξεπουλήθηκε ο άνθρωπος. Ούτε αυτοί που είναι βαμμένοι δεν σκέφτονται με πολιτικά ιδεολογικά κριτήρια και θα σκεφτείς εσύ; Μην τρελαθούμε κιολας! Δημοτικές εκλογές σημαίνει δημοτικές εκλογές, τίποτα περισσότερο, τίποτα πιο βαθύ και πιο ουσιαστικό. Άντε να συνέλθουμε λίγο.

Έλα μου ντε!

Σας φαίνεται να ξέρει τι κάνει; Ή να έχει κάποιο σχέδιο;