Είχα πιεί δεν θυμάμαι...

Ξύπνησα μεθυσμένη, παραπατούσα, μέχρι να φτάσω από το δωμάτιό μου στην κουζίνα σκουντούφλησα σε όλους τους τοίχους. Σε μια ώρα έπρεπε να είμαι στη δουλειά, πριν τέσσερις ώρες ήμουν με ένα ποτό στο χέρι, όρθια και κεφάτη. Η κακή βδομάδα από το πρωί της Δευτέρας φαίνεται!

Με ξύπνησε ο ήχος μηνύματος του κινητού. Μα καλά, πως ξύπνησε τόσο πρωί η Τζένη-τζεν, αναρωτήθηκα, αφού υποχρεώσεις δεν είχε και απ’ όσο θυμόμουν, ξενύχτησε μαζί μου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ Ε Δ Ω 

Περισσότερο θάρρος, λιγότερη αλήθεια....

Θάρρος ή αλήθεια; Το αγαπημένο μου παιχνίδι. Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν να ξεστομίσουν ένα μυστικό απ’ το να κάνουν κάτι παράτολμο; Η αλήθεια είναι σαν ηλεκτρική σκούπα, που ρουφάει τη νεραϊδόσκονη. Η αλήθεια σκοτώνει τη μαγεία και καμιά φορά πονάει. Προτιμώ να έχω κότσια κι ας λέω μερικές φορές παραμύθια. Το προτιμώ. Και το εφαρμόζω, όπως έχω αποδείξει πολλάκις. Η ιδέα μου λοιπόν, είναι ως εξής: Ας παίξουμε, μέσα σε ένα αθηναϊκό μπαρ…


Διαβάστε τη συνέχεια εδώ:  http://omiloudezom.blogspot.com/2011/02/blog-post.html

Μια βραδιά μικρή σα σπίθα στο OMIΛΟΥDESHOMME

Περίγραψέ το... Γεύση από μαύρο ρούμι, εικόνες από ένα μπλε ξημέρωμα, ήχος ένα διαρκές βουητό στα αφτιά από πολύ δυνατή μουσική, μυρωδιά ξινόμηλο, αφή… Τις προάλλες είχα μια συζήτηση, για το «πότε πραγματικά περνάμε καλά και πότε όχι». Πριν λίγο γύρισα από κάπου και σκεφτόμουν αυτές τις κουβέντες, που κανείς –σε εκείνη τη συζήτηση- δεν μπορούσε να βάλει σε μία σειρά. Αφού το σκέφτηκα πολύ όμως κατέληξα… Έχεις περάσει καλά, όταν γυρνώντας σπίτι σου το βράδυ μπορείς να νιώσεις πως ό,τι έζησες μπορεί να επαναληφθεί στο μυαλό σου μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, μέσα σε μια στιγμιαία σκέψη, σαν όλο το βράδυ να διήρκησε όσο διαρκεί η ζωή ενός σπίρτου...

Διαβάστε τη συνέχεια εδω: http://omiloudezom.blogspot.com/2011/01/blog-post_20.html